Friedl' Lesage

Wat heb jij met boeken?

Veel. Als kind heb ik de hele dorpsbibliotheek uitgelezen. Het dorp was klein. De bibliotheek ook. Dus dat was op zich geen uitzonderlijke prestatie. Omdat ik zo snel las ( of er te weinig kinderboeken voorradig waren) sloot ik een geheim pact met de bibliothecaresse die me , als er niemand in de buurt was, naar een plank boeken liet kijken die nog niet voor mij bedoeld was. Mateloos spannend was dat. Later, als studente aan het conservatorium in Antwerpen begon de haat-liefde verhouding met literatuur. We 'moesten' de groten uit de Nederlandstalige literatuur lezen, we 'moesten' Ulysses van James Joyce verslinden, we 'moesten' het volledige oeuvre van Kafka bestuderen. De rebellie tegen zoveel 'moeten' werd gelukkig en dank zij de geweldige docenten omgezet in liefde voor die grote schrijvers. 

En die is er nog steeds. Ik verlaat geen stad voor ik de flat van Bertold Brecht of het familiehuis van Couperus heb gezien. En mijn boekenkast zit vol. Als ik nog een leven mee wil, moet ik dringend wat uitmesten.

Wat heb jij met Hugo Claus?

Veel. Hoewel ik de voorbije radiojaren al bijzonder veel mensen heb mogen interviewen, heb ik nooit de gelegenheid gehad Hugo Claus persoonlijk te spreken. Ik zou er ook nog 'niet klaar' voor zijn geweest.

Ik koester wel een 'godsbeeld' van Claus. Letterlijk dan. Jaren geleden reed ik met mijn wagen langs de Leien in Antwerpen. Plots stond daar, wat onhandig op de middenberm tussen de voorbijrazende auto's Hugo Claus, met Veerle aan zijn zijde. Links van hen een enorme richtingaanwijzer met daarop 'BOEKENBEURS'. Hugo en Veerle keken niet naar de wagens om over te steken, nee, ze keken naar een punt aan de overkant. Ik vertraagde om te stoppen, om hen te laten oversteken. De lucht zag zwart, klaar voor een stevig onweer. En net op het moment dat ik tot stilstand kwam, viel een enorme bundel zonlicht op Hugo. Het oranje Boekenbeurs-bord lichtte op en Veerle maande Hugo aan om toch maar over te steken. Daar ging hij, voor mijn auto. de grote Hugo. Een belevenis van hooguit twee minuten maar voor eeuwig in mijn geheugen geprent. Na dat moment heb ik 'De verwondering' gelezen. Want dat moest ik dringend nog eens doen. 

Favoriete plek om te lezen? Je boek-houding? In bed, bad, op de trein…?

Chaise longue. Al dan niet met schapenvel en haardvuur.

Wanneer bij voorkeur? ’s Avonds, weekend, vakantie….

Elk tijdloos moment. Al dan niet gepland.

Beste boek aller tijden?

De essays van Montaigne

Met welk boek ga je beginnen?

Zuivering van Tom Lanoye. Tom is altijd een must-read.

Gerelateerd