Naar video Naar audiodescriptie
Meer van dit programma

De zaak Carlo

Op 23 juni 2009 doet de familie van Ihsan C. bij de politie aangifte van zijn verdwijning. Drie dagen later vindt een wandelaar het lichaam van de man. Het lichaam is deels verbrand en, opvallend detail, zijn geslachtsdelen zijn ontbloot en de schoenen ostentatief tussen zijn benen geplaatst. Het zijn indicaties die kunnen wijzen op bloedwraak. Het moordonderzoek schiet totaal niet op. Tot het najaar van 2011. Dan wordt Carlo gearresteerd, een jongeman met een mentale beperking. 

Hij wordt verschillende keren urenlang ondervraagd. Op dat moment was er nog geen bijstand van een advocaat. Een aantal verhoren wordt audiovisueel afgenomen. Carlo bekent op een bepaald moment zijn betrokkenheid bij zowel de moord als de dumping van het lijk. Op basis van zijn bekentenissen brengt men in totaal vier verdachten voor de rechtbank. Maar de verdediging van Carlo heeft veel kritiek op de werkwijze van de politie. Volgens hen laten ze Carlo zeggen wat ze als speurders graag willen horen. Carlo geeft hen ook informatie waarvan achteraf zou blijken dat die info eigenlijk al publiek was. Zijn vermeende daderkennis is geïnspireerd op wat er over de moordzaak op straat verteld wordt. 

De zaak Carlo gaat over de vraag hoe kwetsbare verdachten best verhoord worden. Wat is het doel: de waarheid aan het licht brengen of een bekentenis krijgen? En wat is een afgedwongen bekentenis waard? Waarom is in de psychologie van speurders het oplossen van een zaak belangrijker dan de waarheidsvinding? Kan je als verdachte in een moordzaak ook slachtoffer zijn van tunnelvisie en scoringsdrang van de politie?

Pano Woensdag 09/02 37 min
Deel op Facebook Deel op Twitter Deel op Whatsapp Deel via E-mail Kopieer url
Nieuws en actua Docu Langer dan een jaar beschikbaar

Feedback

Sluit Login Venster

Er is geen feedback survey actief.