Met Adriaan Raemdonck

Wim Helsen nodigt interessante gasten uit voor een gesprek over hun favoriete tekst en de schoonheid van het geschreven woord.

Adriaan Raemdonck kiest voor een tekst van Jan Cox:

Mijn eerste lezing van de Ilias gaat terug tot mijn veertiende jaar toen ik Grieks leerde op het Barleaus Gymnasium in Amsterdam. Toen ik nu de Ilias herlas, en dit van het eerste tot het laatste vers, overweldigde de monsterachtigheid en schoonheid van de oorlog mij.  [...]

Het duurde dertig jaar voor ik iets van de wreedheid en de wanhoop die ik in de oorlog heb meegemaakt visueel kon uitdrukken. Men treft er de ergste ijdelheid en de ergste onwaardigheid aan. Ik werd verbaasd door de grootsheid van de mensen, maar anderzijds evenzeer geschokt door hun boosaardigheid. Ik was getuige van de meest verbazende daden van zelfopoffering en de walgelijkste
daden van perversiteit en wreedheid.  [...]

Er was solidariteit en wederzijdse hulp tussen vreemden en verraad binnen dezelfde familie.

Nooit waren lelijkheid en schoonheid zo benadrukt. Liefde en haat waren één woord.