Met Arthur Japin
Wim Helsen nodigt interessante gasten uit voor een gesprek over hun favoriete tekst en de schoonheid van het geschreven woord.
Arthur Japin kiest voor een fragment uit 'De dood van Iwan Iljitsj' van Lev Tolstoj.
En plotseling werd hem duidelijk dat al wat hem benauwd had en hem niet duidelijk was geweest, nu plotseling helder vóór hem stond, ja, van twee kanten, van tien kanten, van alle kanten. Hij had medelijden met hen en hij moest hun geen verdriet meer doen. Hij moest hen en zichzelf van deze kwelling bevrijden. ”Hoe goed en hoe eenvoudig”, dacht hij. “En de pijn? vroeg hij zichzelf. Waar moet ik die laten? Ja, waar ben je, pijn?”
Hij voelde aandachtig.
“Ja, daar is zij. Nu, goed, laat het pijn doen.”
“En de dood? Waar is de dood?”
Hij zocht naar zijn gewone, oude doodangst en vond hem niet: “Waar is de dood?” Er was geen angst meer, omdat de dood er niet meer was.
In plaats van de dood was er licht.
“Dat is het dus!” zei hij plotseling hardop. “Hoe heerlijk!”