Met Stella Bergsma

Wim Helsen nodigt interessante gasten uit voor een gesprek over hun favoriete tekst en de schoonheid van het geschreven woord.

Stella Bergsma kiest voor Magnolia van Paul Thomas Anderson.

Ik hield zo van haar. En zij wist wat ik deed. Ze wist al die kloterige domme dingen die ik heb gedaan. Maar de liefde was sterker dat wat je ook maar kunt bedenken. De
godvergeten spijt. De godvergeten spijt. Nu zal ik doodgaan en ik zal je vertellen wat... de grootste spijt van mijn leven...

Ik liet mijn liefde gaan. Wat deed ik. Ik ben 65 jaar oud en ik schaam me. Een miljoen jaar geleden de kutspijt de schuld, laat je nooit vertellen dat je niets moet betreuren. Niet doen!

Betreur godverdomme wat je wilt. Gebruik het. Gebruik het. Dit is een lange weg zonder... con. Een verhaal met moraal. Ik zeg. Liefde... liefde... liefde. Dit klote leven... het is zo kankerzwaar. Zo lang. Het leven is niet kort. Het is lang. Godverdomme. Godverdomme. Wat heb ik gedaan? Wat heb ik gedaan?  Wat heb ik gedaan?