Met Annemie Struyf

Wim Helsen nodigt interessante gasten uit voor een gesprek over hun favoriete tekst en de schoonheid van het geschreven woord.

Annemie Struyf koos voor 'Het oude zeilschip' van Jan van Nijlen.

Het oude schip met opgegeide zeilen

Ligt in het dok, het groot karkas is lek

Blank tegen hemelsgrauwe en lage wijle

Vliegen de meeuwen om ’t verlaten dek

Eens luidde blij ’t signaal van zijn vertrek

En het heeft gedanst de duizend duizend mijlen

Op de oceaan een kleine, witte vlek

Nu is het oud, verroest zijn ankers en bijlen

Graniet en marmer heeft het meegebracht

Stevenend door ‘t woeste, noordelijk kanaal

Of ‘t gleed droomstil door evenaars lichte nacht

Beladen met vruchten, specerij en kruiden

Nu ligt het stil, droef en kaal

Maar nog met  kleur- en geuren van
het zuiden

Nu ligt het stil, droef en kaal

Maar nog met  kleur- en geuren van
het zuiden.