Met Wouter Van Besien

Wim Helsen nodigt interessante
gasten uit voor een gesprek over hun favoriete tekst en de schoonheid van het
geschreven woord.

Wouter Van Besien kiest voor
'Winterlogboek' van Paul Auster.

Je kunt jezelf niet zien. Je weet hoe je
eruitziet vanwege spiegels en foto’s, maar in de grote wereld, als je je te
midden van je medemensen beweegt, of het nu vrienden, vreemden of de innigste
geliefden zijn, is je eigen gezicht voor jou onzichtbaar. Je kunt andere delen
van jezelf zien, armen en benen, handen en voeten, schouders en romp, maar
alleen alles van voren, niets van achteren behoudens de achterkant van je benen
als je ze in de juiste stand draait, maar niet je gezicht, nooit je gezicht, en
uiteindelijk is - althans wat anderen aangaat - je gezicht wie je bent, de
essentie van je identiteit. [...]

We zijn allemaal vreemden voor onszelf,
en als we al enig besef hebben van wie we zijn, dan is dat alleen omdat we
leven in de ogen van anderen.