Een staande ovatie voor Gatto én Bendix-Balgley

Op de tweede finaleavond van de Koningin Elisabethwedstrijd was het de beurt aan de Belg Lorenzo Gatto. Hij legde een erg mooi parcours af volgens het Canvaspanel. Gatto kon in Bozar in Brussel ook rekenen op steun van het publiek: hij kreeg een staande ovatie. Maar ook de Amerikaanse finalist Noah Bendix-Balgley viel in de smaak bij het publiek.
De 23-jarige Gatto bracht als eerste de vioolsonate nr. 3 in a op.25 van George Enescu. Het Canvaspanel hoorde dat de Belg sterk startte. "Hij heeft geweldig viool gespeeld", vond Guido Deneve. "Hij maakte alle links, en dat hoefde zelfs niet. Hij is een ongewoon begaafde jongen", vond Rudolph Werthen. Otto Derolez en Deneve merkten wel op dat Gatto niet ver genoeg was gegaan. "Je kan ruwer in de snaar gaan", zei Deneve.
Ook bij Concerto n. 1 in D op. 6 van Nicolo Paganini wist Gatto te bekoren. Het publiek trakteerde hem op een staande ovatie. "Zelden gezien", wist Werthen. "Dit is ook terecht."

Gatto koos Paganini omdat hij zijn stempel drukte op de geschiedenis van de viool. "Zijn muziek is belcanto, uit de tijd van de mooie Italiaanse opera. Ik heb het stuk al veel gespeeld en op een concours neem je beter stukken die je goed kent", argumenteerde Gatto zijn keuze.

"Het werk is hem letterlijk op het lijf geschreven", aldus Deneve. Het panel legde uit dat Paganini over grote handen beschikte, net als Gatto. "Dit was de Paganini die charmeert, geen duivelse Paganini. De cadens was adembenemend", wilde Derolez nog kwijt.

Partituur onvolledig: Noah Bendix-Balgley blijft kalm

De Amerikaan Noah Bendix-Balgley (24) opende met de sonate in g van Claude Debussy. "Het had een lichte Franse bries moeten zijn. De benadering van de toon werd nogal zwaar", oordeelde Werthen. "De Amerikaan is een vlotte vioolmachine maar ik blijf op mijn honger zitten", vond Deneve.
Bij het opgelegde werk Agens van Cho Eun-Hwa ontdekte Noah Bendix-Balgley dat de partituur niet volledig was. "Hij bleef kalm want het werd een heel mooie lezing", zei Derolez. "Zijn vertolking was ingetogen in vergelijking met de fantasierijke Gatto. Bendix-Balgley blijft het concours op een aparte manier benaderen."

Bendix-Balgley sloot af met concerto in D op.77 van Johannes Brahms. Ook hij kreeg een staande ovatie van het publiek. Werthen kon beamen dat de Amerikaan een degelijke violist is. "Maar of hij een uitschieter is... ja, op een bepaalde manier want hij speelt diep. Zijn interpretatie van dit concerto is wel niet uitzonderlijk."

Meest gelezen