Dirigent volgt opnieuw niet in Elisabethwedstrijd

Op de derde finaleavond van de Koningin Elisabethwedstrijd heeft het Canvaspanel zich even kwaad gemaakt op de dirigent die iets te snel ging voor finalist Chen Jiafeng. Maar Chen Jiafeng kon toch bewijzen dat hij technisch zeer sterk onderlegd is. Ilian Gârnet, de andere finalist, liet de zaal dan weer in een Sjostakovitsj-roes belanden.
De Chinees Chen Jiafeng begon zijn avond met de vioolsonate in G van Maurice Ravel. Het Canvaspanel kon enkel beamen dat Chen Jiafeng begaafd is. "Hij speelt precies wat er op het partituur staat. Maar ik werd er niet high van", reageerde Rudolf Werthen. Ook Otto Derolez had een "maar". "Een technisch talent, er kan bij hem niets mislopen maar... ."
Bij Chen Jiafengs versie van het verplichte nummer Agens ontbrak het hem ook aan vuur, volgens Derolez. "Dit is een beetje een teleurstelling na de krachttoer van de Belg Lorenzo Gatto. Jiafeng durft niet eens echt diep knallen, en als dat bij Agens al niet kan."

Chen Jiafeng herpakte zich wel met het concerto in D op.35 van Peter Tsjaikovski. "Fantastisch. Hij voelde zich kiplekker in het concerto", zag Werthen. Toch had Werthen een kritische noot voor de dirigent Gilbert Varga: "Hij was één tel vóór de solist gaan dirigeren."

"De solist heeft geprobeerd om hem dat duidelijk te maken. Het orkest heeft gevolgd...", merkte Tony Nys op. Op de eerste finaleavond maandag kwam de Zuid-Koreaanse Cho Ye-Eun ook al in de problemen door de dirigent.

Ilian Gârnet is een engel en een tank

De joviale Ilian Gârnet uit Moldavië, de oudste finalist op het concours, opende met de sonate nr.3 in d op.108 van Johannes Brahms. "Op vlak van intonatie is hij er naast gegaan, maar dat ben je bij hem zo vergeten. Hij heeft een eigen stijl", zei Derolez.
Het Canvaspanel had vooral oog en oor voor de opvallende persoonlijkheid van Gârnet. "Met hem kun je eens gaan biljarten op café", vatte Nys het samen.

Gârnet pakte, na het verplichte werk, met zijn pronkstuk concerto nr.1 in a op.77 van Dmitri Sjostakovitsj uit. "Geweldig, wat een zelfbeheersing en vermoeidheid komt er nog niet aan te pas", was Werthen onder de indruk. "Gârnet heeft heel de zaal meegenomen in zijn roes", zag Nys.

Derolez had ook superlatieven te over: "Deze violist heeft álles in zich. Hij kan als een engel spelen, maar hij kan ook als een tank spelen."