"Violiste Kim Suyoen zal haar regels hebben"

Stress heeft finaliste Kim Suyoen parten gespeeld tijdens de vijfde finaleavond van de Koningin Elisabethwedstrijd. De Koreaanse ging met haar concerto van Ludwig Van Beethoven de mist in. Canvaspanellid Rudolf Werthen weet het -tot verbazing van de andere kenners- aan de "regels" van Kim Suyoen. De tweede finaliste Yoon Soyoung had geen last van stress. Ze speelde bijzonder krachtig.
De Koreaanse Kim Suyoen startte haar finale met de sonate in g van Claude Debussy. Het canvaspanel kon het best appreciëren. "Ze heeft het héél mooi gespeeld maar het cynische dat er mag inzitten, was er niet. Misschien was ze wel nerveus", dacht Rudolf Werthen.

Etienne Siebens hoorde "een impressionistische schilderij". "Ze hanteert haar stok als een penseel dat op een canvas strijkt", legde Siebens uit. Toch was er ook kritiek.  "In het lage register brengt ze prachtige tonen, in het hoge register vond ik ze schril", aldus Siebens.
Ook lovende woorden van het panel voor Kim Suyoens versie van het opgelegde werk Agens. "Ze heeft dit werk verteerbaar gemaakt", vond Siebens. "Kim Suyoen heeft dan ook heel veel affiniteiten met de componiste. Het was technisch niet vlekkeloos maar ze heeft verhaal in Agens gestoken", trad Guido Deneve bij.

Kim Suyoen sloot haar finale af met het concerto in D op.61 van Ludwig Van Beethoven. De violiste had duidelijk last van stress. Het publiek applaudisseerde tussendoor om Kim Suyoen een hart onder de riem te steken.

"Plots gaan haar vingers en geest niet meer mee. Ze krijgt geheugenverlies en valt totaal uit haar spel. Het is niet dat ze het niet kan, ze kan dit ongelofelijk goed", steunde ook Werthen de kandidate. Volgens Werthen (foto) had Kim Suyoen haar regels. "Regels nemen energie af", verduidelijkte Werthen. Niet iedereen in het Canvaspanel wenste daarover uit te wijden.

Yoon Soyoung is powerplaying uit Korea

De tweede finaliste, de Koreaanse Yoon Soyoung, trad op met een verband rond haar linkerarm (zie foto onder). Yoon Soyoung kampte met een peesontsteking. Ze opende met de sonate in A van César Franck. "Ik heb er erg van genoten. Maar ze heeft het iets te veel gespeeld als Franse muziek", zei Deneve.
Yoon Soyoung speelde vervolgens een "krachtig" Agens. "Dit is powerplaying uit Korea", verwoordde Siebens het. "Wat opvalt is ook een waanzinnige synchronisatie tussen linker- en rechterhand bij haar. Mijn voorkeur gaat toch uit naar de versie van Kim Suyoen, die was lyrischer."

Als slotstuk koos Yoon Soyoung voor het concerto in D op.77 van Johannes Brahms. "De Brahms was bijzonder knap gespeeld", oordeelde Deneve. Hij had wel problemen met het trage tempo. Siebens sprak dat tegen: "Ik vond het laatste deel uptempo."