"State of play" is spannende cinema

Een groot energiebedrijf probeert er met alle middelen voor te zorgen dat de beslissing van een politieke commissie in zijn voordeel uitdraait. Het is bovendien bereid om de grenzen van de welvoeglijkheid en de wet met de voeten te treden als dat nodig is. "State of play" is dan wel gebaseerd op een Britse tv-serie, de thematiek en de problematiek zijn even makkelijk toepasbaar op de Verenigde Staten.
Alles begint bij twee ogenschijnlijk losstaande incidenten. Een zwarte jongeman rent met een doodsbange blik op zijn gezicht door de straten en probeert zich te verbergen voor een man met een pistool. Vergeefs.
Intussen komt een jonge vrouw in een metrostation onder de wielen van een aankomende trein terecht. Wanneer een veelbelovende politicus dat laatste nieuws te horen krijgt, is zijn reactie meer geschokt dan je zou verwachten.

Toegegeven, de jonge vrouw was een van de belangrijkste researchers voor de energiecommissie die hij voorzit, maar de tranen die hij midden tijdens een persconferentie niet meer kan bedwingen, doen de aanwezige pers onraad ruiken.

Een van die perslui kent de politicus persoonlijk en bijt zich in de zaak vast. Hoe dieper hij graaft, hoe meer het hele boeltje begint te stinken. En intussen wordt de druk van buitenaf opgevoerd, zowel op de politicus, als op de journalist en de krant waarvoor hij schrijft.

MacDonald steekt vaart in de film

"State of play" kreeg een jaar of zes geleden lovende kritieken toen hij als televisieserie op de BBC werd uitgezonden. Die lof was ook niet meer dan terecht, want de serie serveerde zes uur intelligente, uitdagende en meeslepende televisie.
De grote uitdaging waar regisseur Kevin Macdonald ("The Last King of Scotland") voor stond toen hij besliste om de televisiereeks om te bouwen tot een langspeelfilm, was om al die informatie en verwikkelingen te condenseren zonder aan de geloofwaardigheid, logica en geslepenheid van het verhaal te raken.

Macdonald krijgt het voor elkaar door het tempo te verhogen (waardoor de film zichzelf over enkele kleine plotgaten katapulteert), het aantal personages te reduceren en een beroep te doen op acteurs (Russell Crowe, Ben Affleck, Jeff Daniels, Helen Mirren) die een hoop informatie kunnen meegeven zonder een woord te zeggen. "State of play" herinnert aan de sterke politieke thrillers uit de jaren 70 maar staat niettemin met beide voeten stevig in de 21e eeuw. Spannende cinema met een ontwikkeld stel hersenen.

Ruben Nollet

State of play (VS)

regie Kevin Macdonald
met Russel Crowe, Ben Affleck, Jason Bateman, Helen Mirren, Rachel McAdams, Robin Wright Penn, Jeff Daniels
release woensdag 17 juni