Zweden mag gemoederen bedaren

Tsjechië heeft er geen schitterend voorzitterschap van de Europese Unie opzitten. Begin juli neemt Zweden de rol over, tot tevredenheid van velen. De hete hangijzers in de internationale politiek zullen uiteraard op de Europese agenda prominent bovenaan blijven staan.
Als de Unie eerst het eigen huis op orde moet stellen, dan raken andere, dringende problemen als vanzelf op de achtergrond. Toch heeft Europa de ambitie om het voortouw te nemen in de strijd tegen de klimaatverandering, met oog op de conferentie van Kopenhagen in december en om een eensgezind immigratiebeleid uit te werken. Vooral de Zuid-Europese landen (Malta, Spanje, Italië, Cyprus, Griekenland) kampen met een enorme toevloed van wettelijke inwijkelingen (1.800.000 in 2006, 30% meer dan in 2002), asielzoekers en zowat 300.000 illegalen (een stijging van 15% tussen 2007 en 2008).

En de ministers van Buitenlandse Zaken buigen zich gewoontegetrouw over de hete hangijzers van de internationale politiek. Voorop zal natuurlijk de onrust in Iran staan. Maar ook het moeizame vredesproces in het Midden-Oosten, de betrekkingen met Rusland, en de atoomdreiging van Noord-Korea vragen om aandacht.

Weinigen in Europa treuren om de laatste topontmoeting die Tsjechië moet organiseren. Het voorzitterschap was door interne politieke strubbelingen vaak zo verdeeld dat het om plaatsvervangende schaamte vroeg. President Klaus, een notoir euroscepticus, en premier Topolanek zaten elkaar voortdurend in de haren. Klaus kafferde in Brussel zelfs het Parlement uit als “ondemocratisch”. Topolanek ging onlangs de laan uit, Jan Fischer mag als overgangspremier Tsjechië uitwuiven en zijn opvolger begroeten, Fredrik Reinfeldt, de premier van Zweden.

Zweden mag dan niet erg Europagezind zijn, het heeft wel meermaals een stevig voorzitterschap afgeleverd. Zweden zal vooral de gemoederen moeten bedaren, en Lissabon afronden als Ierland meewil. Dan ligt er voor België als voorzitter in de tweede helft van volgend jaar, na Spanje, een belangrijke taak weggelegd om de nieuwe instellingen vorm te geven. En het integratieproces opnieuw aan te zwengelen.

Lukas De Vos