De open brief van het Rode Kruis

Vorige week moest het Rode Kruis een tentenkamp opslaan omdat Fedasil zijn dispatching gesloten had. De hulporganisatie laat vandaag in een open brief weten dat het erg moeilijk is om zo'n humanitaire noodhulp te blijven bieden. "De overheid organiseert een vorm van structurele humanitaire nood", luidt het in de open brief, die we hieronder publiceren.

Vorige week ontstond, door de sluiting van de Fedasil-dispatching, een dringend humanitair probleem : toekomende asielzoekers op zoek naar opvang stonden voor een gesloten deur. In deze plotse noodsituatie organiseerde het Belgische Rode Kruis een tentenkamp voor de opvang van de meest kwetsbaren. Wij vingen dit weekend 24 personen op : gezinnen en moeders met kinderen.

Vandaag is de dispatching opnieuw open, maar de situatie is voor iedereen extreem onduidelijk. De huidige situatie maakt dat, elke dag opnieuw, een onbekend aantal kwetsbare mensen op straat kunnen worden gezet omdat er voor hengeen plaats meer is in de opvang die de overheid wettelijk moet voorzien. Vandaag kan deze wettelijk voorziene opvang niet meer structureel gegarandeerd worden, tenzij voor de asielzoekers die dit afdwingen via de rechtbank. Op dergelijke wijze organiseert de overheid uiteindelijk een vorm van "structurele humanitaire nood". Dit is een beschamende situatie, die vanuit humanitair standpunt ontoelaatbaar is.

Los van het gegeven dat het in deze omstandigheden niet meer gaat om een acute noodsituatie maar wel om een structurele tekortkoming van de overheid, is het voor het Rode Kruis bijzonder moeilijk om in deze situatie nog te zorgen voor een degelijke humanitaire noodhulp.

Dag na dag - en dit voor een onbekende termijn - komt immers een onbekend aantal asielzoekers in een noodsituatie terecht : na op dag één tevergeefs een vraag voor opvang te hebben gesteld, moeten zij in de vooravond in allerijl worden opgevangen, moeten worden weggebracht naar een noodhulpopvangplaats waar ze één enkele nacht kunnen doorbrengen en moeten dan de volgende ochtend worden geëvacueerd om zich opnieuw aan te bieden in de hoop op een duurzame opvang door de overheid. Om dan 's avonds eventueel opnieuw te worden weggebracht naar de noodhulpopvangplaats, enzovoort… Zonder enige vorm van zekerheid op welk vlak dan ook.

Het Rode Kruis zet zich wereldwijd in voor de meest kwetsbaren in de samenleving, zelfs in oorlogsomstandigheden. Maar het Rode Kruis kan dit enkel doen indien er wordt voldaan aan een aantal noodzakelijke randvoorwaarden om humanitaire noodhulp te kunnen bieden. Eén van deze voorwaarden is dat de overheid zelf de internationale regels en eigen wetten respecteert en rechtszekerheid garandeert.

In militaire conflicten kan dit betekenen dat er niet op Rode Kruismedewerkers, -voertuigen en -gebouwen wordt geschoten. Hier in België betekent het dat de overheid ervoor zorgt dat nieuwe asielzoekers die het grondgebied betreden ook daadwerkelijk de wettelijk voorgeschreven materiële steun krijgen of, als dit plots door overmacht niet haalbaar blijkt, het mogelijk maakt dat humanitaire organisaties het nodige kunnen doen.

Gemeenschapsvoorzitters Belgische Rode Kruis: Christ'l Joris, Danielle Mallinus en Emile Merthes

Meest gelezen