"Speeltijd voor federale regering is voorbij"

De herschikking van de federale regering doet heel wat krantencommentatoren de wenkbrauwen fronsen. Maar luider dan de kritiek klinkt de vraag om nu eindelijk eens een aantal maatschappelijke problemen op te lossen. Bovenaan op dat lijstje: het asiel- en migratiedossier.
Geen hartverheffend schouwspel was het, de herschikking van de federale regering. "Aan buitenlanders is dit op geen enkele manier uit te leggen zonder dat je ze bedenkingen ziet maken over bananenkoninkrijken", schrijft Guy Tegenbos in De Standaard. "Wie aan jongeren wil uitleggen dat politiek een verheven bezigheid is, wacht best ook even tot zich een beter moment aandient", merkt hij ironisch op. En de zogezegde "oplossing" voor het asiel- en migratiedossier - er komt dan toch geen rondzendbrief - is enkel een oplossing voor het probleem van de politici, meent Tegenbos, niet de oplossing van het politieke probleem, laat staan van het maatschappelijke probleem.
Uit de herschikking van de federale regering valt volgens Luc Van der Kelen van Het Laatste Nieuws maar één conclusie te trekken: de tijd van de uitvluchten en de smoezen is voorbij. De regering is "uitgesmoesd". "Er zijn geen argumenten meer om het noodzakelijke beleid nog langer uit te stellen." In tegenstelling tot wat de Vlaamse oppositie de afgelopen dagen beweerde, vindt Van der Kelen de "nieuwe" federale regering echter geen verzwakking, geen B-ploeg.
Ook voor Gazet van Antwerpen is de speeltijd van de federale regering voorbij. De excuses zijn opgebruikt. Anders dan Van der Kelen heeft Paul Geudens toch een raar gevoel bij de herschikking. Een nieuwe functie creëren om de ontvetting van de staat te bestuderen, het asieldossier bij Melchior Wathelet (CDH) bijvoorbeeld. Hopelijk komt daar geen verdoken collectieve regularisatie van. Premier Herman Van Rompuy (CD&V) zal daar dagelijks over moeten waken, luidt het advies.
De herschikking van de federale regering moet premier Van Rompuy de kans geven om een oplossing voor het asieldossier te vinden, schrijft Yves Desmet in De Morgen. De voorbije jaren stonden twee kemphanen tegenover elkaar, die geen millimeter meer wilden of konden toegeven. Nu de menselijke blokkage is weggeruimd (Marie Arena verliet de regering en Annemie Turtelboom verschuift naar Binnenlandse Zaken, red.), komt er weer ruimte voor gesprek. De hete aardappel zit nu bij de PS en het CDH. Ze kunnen meteen aan hun publieke opinie uitleggen hoeveel mensen ze nu eigenlijk geregulariseerd willen zien. Volgens Desmet is de kans echter groot dat het huidige beleid gewoon voortgezet wordt: in alle stilte en op basis van humanitaire criteria jaarlijks 10.000 mensen aan papieren helpen. De kritiek dat dat arbitrair is klopt wel, maar anderzijds is het volgens Desmet onmogelijk om een lijst met niet-arbitraire criteria op te stellen.
Meer dan een halfjaar is de regering-Van Rompuy nu aan het bewind, maar Peter De Backer van Het Nieuwsblad is nog altijd niet onder de indruk van haar daadkracht. Integendeel, "na de stoelendans is onze argwaan helaas alleen maar toegenomen", schrijft hij. Niet alleen de toetreding van Michel Daerden (PS) fronst de wenkbrauwen, ook de manier waarop voor Guido De Padt (Open VLD) een bijna lachwekkende functie wordt gecreëerd, is niet fraai. Ook de twee ministers die van het asieldossier werden gehaald om de stellingenoorlog te beïndigen, is niet echt een indicatie van goed bestuur. Maar dit weekend kan Van Rompuy al de scepsis wegnemen, schrijft De Backer. Een aanvaardbaar akkoord over de regularisatie en opvang van asielzoekers kan een nieuwe start betekenen.