Sharon Tate: Charles Manson bracht haar eeuwige roem

In de nacht van 8 op 9 augustus 1969 werd een hoogzwangere Sharon Tate op gruwelijke wijze vermoord door aanhangers van Charles Manson. De actrice, die tot dan toe in een aantal tweederangsfilms meer door haar schoonheid dan door haar talent was opgevallen, werd zo bekender door haar dood dan ze wellicht ooit zou geworden zijn in haar leven.
"Perfect skin, perfect teeth, perfect hair, perfect figure.” Zo omschreven klasgenoten Tate tijdens haar tienerjaren. Reeds vanaf haar geboorte in 1943 was duidelijk dat looks haar leven zouden bepalen. Toen ze 6 maanden oud was, won ze haar eerste schoonheidswedstrijd, Miss Tiny Tot of Dallas Texas. Later volgden nog verschillende andere Miss-titels.

In 1960 stond ze op de cover van het militaire magazine "Stars and stripes" in badpak met cowboyhoed en dito laarzen, zittend op een raket. Het proefde naar meer en haar schoonheid opende moeiteloos deuren. Filmways bood haar een zevenjarig contract aan en investeerde massa’s geld in haar opleiding en voorbereiding voor het serieuze filmwerk.

The Million Dollar Baby

Al snel versierde The Million Dollar Baby, zoals haar (afgunstige) collega’s haar noemden, een bijrolletje in de tv-serie "The Beverly Hillbillies", het ideale opstapje naar belangrijker filmrollen: in onder andere "Eye of the Devil" (met David Niven en Deborah Kerr), "The fearless Vampire Killers" (met Roman Polanski), "Valley of the Dolls" (met Susan Hayward) en "The Wrecking Crew" (met Dean Martin).

“Sexy little me”, zoals ze zichzelf noemde, zou het liever anders zien, maar steeds opnieuw werd ze om dezelfde reden gecast. Haar personage in "Valley of the Dolls" kon het niet beter zeggen: "Let’s face it. All I know what to do is take off my clothes.”

Trouw aan haar imago van sexy en glamoureus flowermeisje leefde ze ten volle: ze trouwde met Roman Polanski, schuimde de feestjes af, liet zich gewillig fotograferen met andere celebrities en zat aan tafel met presidentskandidaat Robert Kennedy, de avond voor hij vermoord werd. Het waren de wilde sixties: alles kon, alles mocht. Vriendin/actrice Mia Farrow vatte het als volgt samen: ”It was just like the best of times." Ook naaktfoto’s voor Playboy waren voor Tate geen bezwaar. In het programma "Playboy after dark" zei ze over naaktscènes: ”Als er een reden is om het te doen, kan het heel mooi zijn.”

Symbool van het einde van Amerika's onschuld

Maar in augustus 1969 sloeg het noodlot toe. Tate, ruim 8 maanden zwanger, werd samen met een aantal vrienden op gruwelijke wijze -meerdere messteken over haar hele lichaam- vermoord door leden van de Charles Manson-Family.

Omdat de politie aanvankelijk in het duister tastte over de daders, verzon de Amerikaanse pers allerlei smeuïge verhalen die het "all american girl"-imago van Tate danig bezoedelden: ze zou zelf deel uitmaken van een satanische sekte, Polanski’s liederlijke liefdesleven (lees: ontrouw) zou er voor iets tussen zitten, het zou gaan om een afrekening binnen het drugsmilieu. Uiteindelijk bleek dat Tate enkel op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was.

Geen Golden Globe, geen Oscar, geen Emmy. Hooguit een voetnoot in de annalen van de filmgeschiedenis. Maar Sharon Tate werd wel het symbool van het einde van Amerika’s onschuld. En bij het zien van haar foto’s zal de eerste reactie altijd zijn: ”Oh my dear, that’s the woman that was killed so horribly.”

Mon Knevels