Het leven zoals het is in Santiago in Chili

Een grootstad als de Chileense hoofdstad Santiago telt miljoenen ware verhalen. "La buena vida" neemt er een handvol van en weeft die samen tot een tapijt rond hetzelfde thema. Het beeld dat tevoorschijn komt, is niet zo scherp als had gekund maar ziet er niettemin fraai uit.
We hebben allemaal onze zorgen, die ons allemaal vaak onoverkomelijk overkomen of op zijn minst mateloos frustreren. De truc is om een onderscheid te maken tussen de vraagstukken die echt aandacht verdienen en de al bij al pietluttige probleempjes die nooit zo erg zijn als ze lijken.
Dat is ook de keuze waar de personages uit "La buena vida" (het goede leven) voor staan. Stuk voor stuk bevinden ze zich in een situatie die ze liever anders zouden zien en moeten ze begrijpen dat ze al bij al geen reden hebben om te klagen.

In totaal gaat het om drie hoofdpersonages en een sleutelfiguur. Het gros van de tijd volgen we de wederwaardigheden van Teresa, Edmundo en Mario. De eerste is een psychologe die werkzaam is in een medisch centrum, waar ze zich voornamelijk bijstand verleent en raad geeft aan prostituees. Teresa denkt dat ze de touwtjes in handen heeft, maar in werkelijkheid liegt ze zichzelf van alles voor, zowel professioneel als privé. Haar scheiding en de lastige relatie met haar tienerdochter zeggen genoeg.

Fijn getekende kleine verhalen

Edmundo is kapper, heeft charme te koop en koestert een droom: een eigen kapsalon beginnen. Alleen is hij iemand die het niet kan opbrengen om een verbintenis op lange termijn vol te houden. Mario leeft dan weer voor zijn klarinet en wil zielsgraag een job krijgen bij het Filharmonisch Orkest. Wanneer hij niet door de auditie geraakt, is niet alleen zijn ego gekrenkt.
Tot slot is er de naamloze jonge vrouw bij wie de film begint. Zij heeft een baby om voor te zorgen maar verdient enkel geld door haar lichaam te verkopen. Wat moet zij beginnen als ze ziek wordt?

"La buena vida" tekent de drie verhalen vlot uit, al valt het niet mee om te zien waar regisseur Andrés Wood precies naartoe wil. Hij laat de verschillende levens elkaar raken en heeft geen enkele moeite om je te doen geloven dat het om echte mensen gaat. Als Teresa's dochter op een bepaald moment uitlegt dat de roman die ze schrijft strikt genomen geen verhaal heeft en daardoor precies zoals het gewone leven is, snap je ook wat ze bedoelt. Door die losse structuur wordt "La buena vida" nooit echt meeslepend maar wie van fijn getekende kleine verhalen houdt, vindt hier zeker zijn gading.

Ruben Nollet

La buena vida (Chi)

regie Andres Wood
met Roberto Farias, Belgica Castro, Alfredo Castro, Daniel Antivilo, Jorge Alis, Francisco Acuna, Aline Kuppenheim
release woensdag 11 augustus