Ik heb mijn eigen Woodstockje gemaakt

De zomer van 1969 was niet alleen die van Eddy Merckx en Neil Armstrong. Het was ook de zomer van honderdduizenden hippies die het rockfestival van Woodstock bijwoonden. We vroegen onze lezers welke indruk de beelden van Woodstock op hen maakten. Ludo Verschueren, organisator van de Antilliaanse Feesten, heeft veel aan Woodstock te danken.
Woodstock was een mijlpaal in mijn eigen leven, er was daarna geen weg terug. De film kwam hier één jaar na het festival uit, ik heb hem drie keer gezien (voor iemand uit Wortel was dat heel wat!) en de driedubbele plaat ontelbare keren gedraaid, ook de slechte nummers. Ik was 16!

De beelden maakten een verpletterende indruk op mij en op veel generatiegenoten. Dat was het echte begin van de emancipatie van de jeugd hier, het loskomen van thuis, het niet meer naar de kerk gaan,... In het jaar van Woodstock kreeg dat zo'n boost dat ouders overal in Vlaanderen hun eigen kinderen niet meer totaal onder controle konden houden.

Lang haar overspoelde de middelbare scholen, zelfs prefecten moesten capituleren! Het hek was van de dam! Leve de vrijheid, die muziek was van ons! En toch waren we braaf, en nooit hadden we geld! Maar het werd nooit meer als voordien, die ouwe tijd kwam niet meer terug.

Wat ik nu doe, heeft alles met Woodstock te maken. Op mijn manier heb ik mijn eigen Woodstockje gemaakt. En hopelijk zonder modder dit jaar.

(Lode Verschueren)