Huiver: In bed met Alfred Hitchcock

Op 13 augustus 1899 werd Alfred Hitchcock geboren. Precies 110 jaar geleden. Niet echt een datum om te vieren, wel? Toch bepaalt Hitchcock uw leven meer dan u denkt, in ieder geval bepaalt hij het mijne. En dan niet wegens zijn "Dial M for murder", "Vertigo" of "The birds". Maar met een simpele aflevering uit de serie "Alfred Hitchcock presents" op een onbenullige zaterdagavond, ergens in de leukige jaren 80 op de frivole Nederlandse tv-zender Veronica. Getiteld: "Poison".
In "Poison" wordt het verhaal verteld van James Donald, een plantage-eigenaar die, liggend in zijn bed, plots iets op zijn buik voelt bewegen. Blijkbaar een giftige slang, of misschien niet? Zijn kompaan Wendell Corey geniet sarcastisch van het afzien van zijn vriend, die onbeweeglijk in bed blijft liggen. Uiteindelijk blijkt er geen slang te zijn. Oef, en Corey kruipt nietsvermoedend in hetzelfde bed. Maar wat voelt hij daar?
Ik ben een veertiger, met een huisje, een tuintje, een vrouw en kinderen, een job om de facturen te betalen, een paar goeie vrienden om het leven zinvoller te maken, ik jog tegen de ouderdom en kijk ’s avonds vooral tv. Kortom, net als 99% van de Vlaamse bevolking ben ik de saaiheid zelve, en dus de perfecte verpersoonlijking van de "Flemish dream" (denk maar niet dat u anders bent: de pretentie anders te zijn is louter een pretentie die vooral op de zenuwen werkt bij degene die het anders zijn moet aanhoren).

Slaaptekort

Maar dan: ’s avonds in mijn bed, met mijn vrouw rustig ademend naast mij, een dag pubers ternauwernood weer overleefd, een te hoge factuur op tijd betaald en "CSI: Miami" opnieuw met jongensachtige blik bekeken (Horatio Caine for president!) - allemaal redenen om de slaap rustig te vatten - loopt het plots helemaal fout: heb ik wel dat? Moet ik nog dat? Had ik maar dit? Zou ik niet beter zo? Ik dut even in, en word weer wakker: was het dan toch niet beter dat?

Even later de ultieme, zweetuitbarstende vraag: ben ik wel goed bezig? En: is dit het nu? Is dit alles? WIL ALSTUBLIEFT IEMAND DIE SLANG UIT MIJN BED HALEN? Uiteindelijk opgelucht dat ik, weliswaar met slaaptekort, de ochtend weer haal.
Eén van de bekendste quotes van Hitchcock is: “Television has brought back murder into the home; where it belongs.”

Gelijk heeft hij: ik zou een “moord” begaan voor een goede nachtrust… Of die andere quote :”What is drama but life with the dull bits cut out”. Maar moet dat dan ‘s nachts? Wanneer ik opnieuw nietsvermoedend het bed ben ingestapt?

Mon Knevels


PS: Bericht aan al die mensen die mij nu willen komen uitleggen dat ze wél anders zijn: doe geen moeite!