Vuilbekkerij onder jonge deernes

Qua taalgebruik ben ik wel een en ander gewoon. Mijn grootouders baatten een café uit, mijn moeder - cafédochter dus - heeft een belangrijk deel van haar leven achter de toog doorgebracht. In het typische arbeidersmilieu op het platteland leek niemand zich te storen aan een vuil woord meer of minder. Dialect hoort nu eenmaal plat te zijn. Ook ik merk, zelfs na meer dan 20 jaar VRT, dat ik in een boze bui nog heel diep plat durf te gaan.

Maar “schijtwijf”? Kakmadam misschien, maar schijtwijf? Nee, zo'n scheldwoord ongegeneerd, zelfs voor een camera, uitroepen, dat was voor mij zelfs een brug te ver. Natuurlijk denk je, dat woord is haar door de programmamakers in de mond gelegd, misschien is ze er voor betaald of helpt het haar makkelijker een aflevering verder. Maar het hield niet op:"Jij bent één groot stuk stront", of "Straks heb je een handdruk van een schat in je gezicht". Zelfs aan een toog, na middernacht, is dergelijke taal eerder zeldzaam.

In aflevering twee van "Benelux' next top model" werd God gefuckt - in sommige landen word je voor veel minder gestenigd - toen iemands haar werd geknipt. Ramp o ramp. Nog zo’n ramp: er werd gerookt en dat ontlokte het verwijt :”Ik blijf er een punt van maken totdat jij oprot”. Ook gisteren liepen de emoties hoog op tijdens en na een lingerie-opdracht in Antwerpen. Het kon niet anders, maar weer viel het woord "schijten". Ter verduidelijking: het gaat hier dus om meisjes van om en bij de twintig. Op zoek naar volwassenheid. Dat wordt nog lang zoeken.

Voor het overige zitten de meeste deelneemsters, die onderling bijna allemaal verwisselbaar zijn en je dus niet bij naam moet kennen, ergens te zitten, staan zomaar wat te staan, lopen ergens naartoe, eten omdat het tijd is, worden gefotografeerd omdat iemand hen dat opdraagt, lijken te luisteren als iets tegen hen gezegd wordt, en wanneer ze spreken, zeggen ze zelf iets. Er bestaat blijkbaar een leegte die leger is dan de leegte zelf. En juist daar valt het woord "schijtwijf". Juist daar wordt er gescholden als zot. Juist daar gebeurt er verder niets. Les extrèmes se touchent. En dat is geen mooi zicht.

Mijn besluit staat vast : ik dompel mijn dochter nog liever onder in het plat boggets (= Bocholts dialect, nvdr) dan haar te laten afblaffen door een, in het Limburgs dan, shietwief.

PS. Wel genoten gisteren van 14 seconden Doutzen Kroes.
 

Mon Knevels

lees ook