"Rupsje Nooitgenoeg" vs "Narziss und Goldmund"

Deredactie.be wil weten welk boek u het liefst heeft gelezen. Elke dag publiceren we de inzendingen van onze bezoekers. Hieronder de tips van Nicole Mommaerts, Erwin Dreesen, Eliane Scheepers en Peter Vandeberghe. Zij maken alvast kans op een boekenbon van 20 euro.

"Rupsje Nooitgenoeg" (Eric Carle) aangeprezen door Nicole Mommaerts

Mijn lievelingsboek is nog altijd "Rupsje Nooitgenoeg" geschreven door Eric Carle. Geen klassiek verhaal zoals Harry Potter of een Dan Brown maar een prentenboek voor kleuters dat gaat over een rupsje dat altijd honger heeft. Op het einde van het boek wordt het rupsje een prachtige vlinder. Wat weinige mensen weten is dat het boek geschreven werd in 1969, vertaald in meer dan 50 talen en ook omgezet in braille. Ik heb het indertijd gebruikt toen in leidster was in de jeugdbeweging, vervolgens voor mijn eigen kinderen die ondertussen 18 en 22 zijn. En nu voor mijn petekindjes.

Het boekje leert kinderen tot 5 tellen, gaat eveneens over de dagen van de week en over verschillende soorten voedsel. Je hoeft er niet alleen uit voor te lezen maar er kan ook prachtig rond geknutseld worden.

Een echte aanrader voor jong en oud.
 

"The Road" (Cormac McCarthy) aangeprezen door Peter Vandeberghe

De wereld is bijna vergaan - alles is verbrand, grijze sneeuwvlokken verbergen de zon, het is ijskoud, dieren en eten zijn verdwenen. Door de woestenij dolen een vader en zijn zoon, op zoek naar de zon, in het zuiden. Ze zijn ziek, ze hebben honger, ze zijn bang - kannibalen liggen op de loer.
Het hele boek door voel je dat dit slecht afloopt. Je legt het na anderhalve zin weer weg, loopt een uur door het huis, een oog op het boek - ik wil dit door en door droevige verhaal niet verder lezen, maar ik moet. Iedere zin is raak, elk woord staat op zijn plaats en snijdt door je ziel. Tranen, angst - mijn kinderen, mijn vrouw, hoe zouden wij hiermee om kunnen gaan? Niet. Er is geen oplossing.

Nooit eerder heeft een boek me zo aangegrepen als The Road. Nooit voorheen hield een boek me zo in de ban, zelfs weken en maanden nadat ik het uit had. Nooit lukte het een schrijver om zich zo waanzinnig diep in mij te boren met woorden, zinnen en een diepduister verhaal. Ik kocht het boek sindsdien al een keer of tien, om aan vrienden te geven (vrienden die me dan vervloeken omdat ook zij zaten te wenen tijdens het lezen). En ik nam het al honderd keer opnieuw vast, om het na één zin weer weg te zetten. Want ik ben er nog niet klaar voor, om nog eens die helletocht te ondernemen.

"Narziss und Goldmund" aangeprezen door Erwin Dreesen

Dit werk uit 1930 van de Zwitserse Nobelprijswinnaar Hermann Hesse is hét perfecte boek. Het spannende avonturenverhaal werd geschreven in een mooie en subtiele taal, en is tevens een grote bron aan denkstof. In het boek wordt de confrontatie tussen ratio en gevoel vertaald in een vreemde vriendschap tussen de zoekende, jonge Goldmund en de asceet Narziss. De rondtrekkende Goldmund is continu op zoek naar zin, de beste manier om door het leven te gaan. Tijdens zijn tocht maakt hij geen compromissen en volgt hij enkel zijn gevoel. Het slot en eveneens hét hoogtepunt van het boek is een emotioneel gesprek tussen Narziss en Goldmund. Dit meesterwerk is een continue analyse van de tegenstelling tussen logos en eros, die niet noodzakelijk een conflict is. Als je maar één boek in je leven leest, zorg dan dat het dit is! De ideale levensgids.
 

"Sprakeloos" (T. Lanoye) aangeprezen door Eliane Scheepers

Mijn vader kreeg de ziekte van Parkinson en Alzheimer,
Uitgerekend hij die zijn bestaan altijd ten dienste had gesteld van ons en van anderen.
Hij die het leven altijd heeft geëerd met bescheiden middelen
de trotse man, de schat van ons.
Uitgerekend hij werd door "het leven" of door "de natuur" beloond met kwade dank en botte wreedheid,

Hij verloor zijn spraak, dan zijn waardigheid dan zijn harteklop.

Deze woorden over Lanoye zijn moeder kon ik, zoals jullie, zien op mijn vader toepassen.

Herkenning ?

Troost ?

Dan kan ik ondertussen bij het lezen genieten van de taal van de auteur, fenomenaal.

Wat is onze taal mooi.
Wat is Lanoye geniaal.