"Het parfum" vs "Gangreen 1 Black Venus"

Deredactie.be wil weten welk boek u het liefst heeft gelezen. Elke dag publiceren we de inzendingen van onze bezoekers. Hieronder de tips van Hugo Standaert, Allen Calberson, Kris Lemmens en Karin Wynsberghe. Zij maken alvast kans op een boekenbon van 20 euro.

"Het parfum" (Patrick Süskind) aangeprezen door Hugo Standaert

Mijn favoriete boek is "Het parfum" van Patrick Süskind.

Eigenlijk begint mijn verhaal bij het prille begin van mijn relatie met mijn vrouw. Ze had haar thesis gemaakt over dat boekje en zei toen al dat dit een geweldig boek was. Toch liet ik het aan mij voorbijgaan. Er waren andere boeken die voorgingen, vooral van John Grisham.

Tot ik er op een avond aan begon. Ik was toen toch al een 10-tal jaar getrouwd en gezegend met 3 kinderen. De sfeer zat direct goed : middeleeuwen, armoede, modder, …Ik kon me inbeelden hoe de kleine jongen rondzwierf binnen een middeleeuwse stad. Toen uiteindelijk de geuren werden gemaakt rook ik ze ook effectief. Hoe taal je geurzin prikkelt.

Toen later het boek werd verfilmd, vermoedde ik een halve weergave van het boek maar dat was gelukkig niet. De film en het boek waren aan elkaar gewaagd.

Nu, jaren later, nog immer getrouwd en Patrick Süskind's boek ligt nog steeds op mijn nachtkastje. Voor als ik het nog eens een taal wil "ruiken".

"Zwaarden, paarden en ziektekiemen" (Jared Diamond) aangeprezen door Allen Calberson

In het boek gaat Jared Diamond op zoek naar de onderliggende mechanismen in de evolutie van de menselijke beschavingen.
Vanuit de prehistorie to nu geeft hij een verklaring waarom sommige culturen en volkeren meer succesvol waren dan anderen. Waarom sommige beschavingen onder de voet zijn gelopen door anderen en wat daarbij de bepalende factoren zijn geweest.

De oorzaken blijken zeer verrassend niets te maken te hebben met de volkeren zelf maar eerder de geografie waar ze wonen, het aantal beschikbare domesticeerbare planten- en diersoorten, de ziektes die ze overkrijgen van de gedomesticeerde dieren, etc...

Door voorbeelden uit de ganse wereld aan te halen gunt hij ons ook een blik op een aantal bepalende gebeurtenissen
uit de wereldgeschiedenis die verder reiken dan onze Westerse achtertuin.

Een fascinerende thriller over de wereldgeschiedenis die tegelijkertijd alle racistische doctrines onderuit haalt.
Uiteraard non-fictie, een sine-qua-non voor mijn favoriete boek.

"Gangreen 1 Black Venus" (Jef Geeraerts) aangeprezen door Kris Lemmens

Ik ben geboren in 1971 en las "Gangreen 1 Black Venus" voor het eerst toen ik zestien jaar was. In 1987, dus. Bijna twintig jaar nadat het boek voor het eerst is verschenen. . Jef Geeraerts' schrijfsel greep mij meteen en totaal onverwacht bij het nekvel. Wat een stijl! Overrompeld besloot ik om onvoorwaardelijk fan te worden.

In het jaar 2008 werd de jubileumeditie (40 jaar Gangreen 1 Black Venus) uitgegeven. Op de Boekenbeurs liet ik dit kleinnood signeren door de meester zelve. Ik vroeg hem om het op te dragen aan mijn zoon, die op dat moment twee jaar oud was. Hij zei: "Dit mag hij nu absoluut nog niet lezen." Hij schreef: 'Voor Moïse, een verhaal voor binnen 15 jaar. (een wandeling in de zon).

Getekend: 'Jef Geeraerts'. Hij zegt: "en dan zal ik er niet meer zijn." "We zullen zien," antwoord ik. En dan lachen we.

"De stemmen" (Jaume Cabré) aangeprezen door Karin Wynsberghe

Mijn favoriete boek is "De stemmen van de Pamano" van Jaume Cabré, een Catalaanse schrijver. Dit boek was dé revelatie op de Frankfurter Buchmesse in 2007 en verdient zoveel meer erkenning en aandacht dan pakweg de bestseller "De schaduw van de wind" van Zafon.

Ik werd in "De stemmen van de Pamano" initieel aangetrokken door het onderwerp en het tijdsbestek: een driehoeksrelatie die zich afspeelde tijdens de Spaanse Burgeroorlog in Catalonië. En dit wordt ontdekt doordat 60 jaar later een vrouw toevallig de notities vindt van 1 van de betrokkenen. Beide verhaal- en tijdslijnen worden naast (en soms door) elkaar verteld, maar nooit wordt het een chaos.

De stijl van het boek is ronduit schitterend : de ingenieuze afwisseling tussen de verschillende periodes, het taalgebruik, de levensechte karakters. Ik werd zodanig in beide verhalen meegesleurd dat ik het boek nu en dan aan de kant moest leggen omdat het mij te machtig werd.

Bovendien gaat het boek allerminst over helden, maar over twijfelende, aarzelende, soms kortweg laffe mensen, die moeten voortleven met de (soms verkeerde) keuzes die ze tijdens hun leven maken. Allemaal heel herkenbaar en realistisch maar tegelijk een poëtisch en ontroerend boek.

Een echte aanrader dus en vooral een boek dat heel wat meer aandacht verdient dan het tot nu toe gekregen heeft. Vandaar dat ik hierbij een oproep doe om "De stemmen van de Pamano" zoveel mogelijk in de kijker te plaatsen.