De intense schoonheid van een uniek juweel

Siegfried De Buck (°1949) is net 60 geworden. Dat vraagt om een verjaardagsexpo, dachten ze in het Designmuseum. De kunstenaar stelde een bescheiden, waardevolle overzichtstentoonstelling samen die ons beslist kan bekoren.

Op zijn tiende nam de kleine Siegfried in Kalken, deelgemeente van Laarne in Oost-Vlaanderen, alleen de bus naar Gent. Hij bezocht er de musea en de kerken. In 1965 - hij sprak toen amper twee woorden Frans - vertrok hij naar Namen om er les te volgen aan l’Institut des Arts et les Techniques Artisanales, een studie die hij zou vervolmaken in Straatsburg.

Heel snel vestigde hij zich als zelfstandig ontwerper. Hij is nooit een brokkenmaker geweest, geen experimentele ontwerper omwille van het experiment maar wel iemand die aan de slag gaat met de traditie en met groot vakmanschap.

"Veel designvoorwerpen zijn "gemarketeerd" en overstijgen de consumptie nauwelijks. Je kan daaraan voorbijgaan door waardevolle voorwerpen te maken. Voor mij moet het object kracht uitstralen. Een voorwerp dat museumwaarde heeft, straalt dat uit."

Bijgevolg is een echt juweel niet onderhevig aan een toevallige modegril maar beantwoordt het aan de eis dat een juweel moet overgaan van generatie op generatie. Eeuwige waarde.

Nog een constante: de ring, het magische, sacrale object, het symbool voor de verbondenheid, de onafscheidbaarheid. "Ik ben een ringmaker. Mijn dromen worden soms bevolkt door ringen."

De edelste materialen

En dus werkt De Buck graag met goud, zilver en staal. Pas in de jaren 80 gaat hij aan de slag met plexi, rubber en - oh, schande in die tijd - olifantenhaar. Op de tentoonstelling hangt een lange rechthoekige kast uit plexi - een soort tunnel - met daarin zestig ringen gemaakt tussen 1969 ( de ring Strasbourg in zilver) en 2009 ( Source, goud en plexi). Het is een prachtige collectie met kleine verrassingen zoals Herinnering (2001, goud en briljant): in de ring zit een doosje en daarin - verborgen - fonkelt een briljant.

"Ik hou ervan om een diamant of briljant te verbergen. Hij mag alleen gezien worden door de eigenaar. Voor mijn vrouw Hermine heb ik een hanger gemaakt; boven de diamant licht een minuscuul lampje op. Hermine droeg het op een feest bij diamantairs. Alleen zij viel op! Maar eerlijk, ik hou niet van ijdele mensen die pronkerig hun juwelen tonen."

Juweelontwerper en zilversmid is een te beperkende omschrijving, eigenlijk is De Buck een vormgever pur sang. Zo tekende hij prachtige wandelstokken, kartons voor wandtapijten, bestekken en serviezen en fraaie gebruiksvoorwerpen.

Op zijn zestigste lonkt de rust nog niet: "Bevestiging is dodelijk. Onzekerheid en onrust stimuleren de creativiteit. Ik ben ook tegen "content zijn", een soort van berusting. Dat mag maar een paar minuten duren."

En kunsthistorisch zal Siegfried De Buck de boeken ingaan als de kunstenaar die de edelsmeedkunst en juweelontwerp mee heeft weten optillen tot een volwaardige kunstvorm.

Yves Jansen

SIEGFRIED DE BUCK, juweelontwerper en zilversmid

In het designmuseum - Gent - tot 7 februari

www.designmuseumgent.be

www.siegfrieddebuck.be