Waarom moet Van Rompuy (geen) EU-president worden?

Premier Herman Van Rompuy (CD&V) wordt genoemd als topfavoriet voor het presidentschap van Europa. Hij zou tijdens de Europese top al "druk gepolst" zijn en er zou zelfs een consensus bestaan rond de naam van Van Rompuy.

"Kan Herman Van Rompuy genoeg gewicht in de schaal werpen als relatieve nieuwkomer op het Europese toneel?", vroeg Jan Quirijnen zich af. "Hij zal zich alleszins goed moeten omringen met ervaren diplomaten. Het zou in mijn ogen een slechte zaak zijn voor België, mocht Leterme zich aandienen als nieuwe premier."

Het is maar één van de vele interessante reacties die u ons toestuurde, op de vraag of Herman Van Rompuy al dan niet een geschikte president van Europa zou zijn, en wat de mogelijke gevolgen voor de Belgische politiek kunnen zijn.

De redactie.be dankt u. Hieronder kunt u alle gepubliceerde reacties lezen.

Ria Mariën -

Een zeer goede keuze, zoals men al zei, "geen glamour boy", maar iemand die rust en kalmte brengt, discreet is en alles bespreekt tussen de vier muren en niet op straat bij de media. Iemand zoals Herman Van Rompuy die op tijd en stond alles overgiet met een vleugje humor en voor de Belgische staat een iets hardere tante... Myriam Thys?


Qua uitstraling, charisma en uithangbord kan het alvast een stuk beter.

(André De Roeck)

Een goede keuze? Misschien. Kan hij het aan? Misschien. Herman Van Rompuy staat voor immobilisme en dat hebben ze misschien wel voor ogen binnen Europa…daar zou hij dan zijn “rustige vastheid” volop kunnen promoten.

Wat zijn opvolging betreft, voor de hand liggend is mister 800.000 stemmen, die nooit een eerlijke kans gekregen heeft en die opnieuw niet zou krijgen. Want zo’n stemmenkanons MOGEN niet aan de bak komen (dat is politiek). Spijtig dat Reynders bij de laatste verkiezingen door zijn eigen fout zoveel heeft verloren, anders plaatste ik hem op nummer 1 om Van Rompuy op te volgen en dat zou zeker ten goede komen aan de Vlamingen, want dat zou ons in een sterkere onderhandelingspositie brengen.

Als opvolger zou ik liefst een Franstalige zien als premier, om dezelfde reden als beschreven. Waarschijnlijk is Herman, die toch geen premier wilde worden, erop gebrand om deze functie te mogen invullen, want België is op termijn toch niet te redden. Vlaanderen bestuurt behoorlijk, Wallonië hoeft het nog te doen en zo wordt België overbodig en voor Brussel vinden we wel een oplossing.

(Guido Clique)

Voor Van Rompuy zelf zou een EU-presidentschap ongetwijfeld een goede zaak zijn. Hij heeft het premierschap in België immers nooit zelf gewild in deze tijden van politiek (lees: communautair)
immobilisme. De ideale gelegenheid om zijn ondankbare job vaarwel te zeggen.

Zoals reeds aangehaald in verschillende media heeft Van Rompuy de ervaring mee van een complex land als België te besturen, met het sluiten van compromissen als Heilige Graal. Een vaardigheid die zeker zijn vruchten zou afwerpen in iets wat mogelijk het begin is van een Verenigde Staten van Europa.

Voor België ligt het wat anders. Van Rompuy krijgt dan wel veel kritiek te slikken, in de huidige context is er wellicht niemand die het beter doet. De veelgeciteerde "rustige vastheid" is zonder meer een eufemisme voor "weinig bruuskeren", maar we hebben
onder Leterme al kunnen zien wat er gebeurt als er met de botte bijl gehakt wordt. Een opvolger vinden voor Van Rompuy wordt dan ook niet eenvoudig. Vooreerst is Leterme not done. De wrevel die zijn naam opwekt is momenteel nog te groot. Vanackere en voorzitster Thyssen zijn op hun beurt politiek te licht. Al is dat laatste misschien net een voordeel (?).

Nieuwe verkiezingen dan maar? Veel zal dat niet veranderen: het partijlandschap is te versnipperd om het politieke landschap te
hertekenen. Grosso modo mag je je verwachten aan een zelfde uitslag met CD&V als grootste partij, maar niet groot genoeg om een kleinere en efficiëntere coalitie te vormen. Om dan nog te zwijgen van de politiek instabiele situatie die verkiezingen zouden creëren: een nieuwe moeizame regeringsvorming plus de interne
problemen in een heel aantal partijen als extra olie op het vuur? Daar bedanken we voor.

Met nieuwe verkiezingen krijgen we hoogstens een beter beeld wie bij de bevolking favoriet is om premier te worden. De legitimiteit van de fameuze 800.000 voorkeurstemmen is vandaag immers volledig verdwenen. Als men dat bij CD&V niet ziet, of wil zien, is het misschien de kosten van een verkiezing waard.

(Bram De Latter)

Europa moet dringend het voortouw nemen op alle mogelijke regionaal gezeur en getouwtrek. Europa moet, meer nog dan de Verenigde Staten van Amerika, een onberispelijke sereniteit uitstralen en een waardigheid hanteren die een voorbeeld moet zijn voor de hele wereld. In Amerika tracht Obama een dergelijke houding te hanteren, maar het is duidelijk dat alleen Amerika niet alle problemen kan oplossen. Daarom moet Europa dringend uitgroeien tot een complete grootmacht, waarbij lokale of regionale zaken ondergeschikt moeten worden. Wij kunnen ons niet veroorloven achterop te hinken bij de nog toenemende globalisatie van handel en politiek. Dan zwijg ik nog over het zwaard van Damocles dat boven ons hoofd hangt in de vorm van de opwarming van de aarde.

Dat we dan een leider nodig hebben die een aantal kwaliteiten moet hebben, is vanzelfsprekend. Een persoon die kalm is, zichzelf ondergeschikt vindt aan het algemeen belang, iemand die beslissingen durft te nemen en uiteraard over de nodige intelligentie beschikt. Ik kan mij zeker vinden in de persoon van Herman Van Rompuy om deze job in te vullen. Herinner u de manier waarop hij eerste minister werd: tegen wil en dank. Herinner u hoe hij, na rijp beraad, toch accepteerde: in het belang van het land. En zie hoe hij ons land leidt: sereen en met zin voor realiteit. Uiteraard kan men op iedereen kritiek geven, wie is perfect ??? Maar boven de partijpolitiek uit vind ik dat Van Rompuy een geschikt persoon is om de eerste president te worden van Europa.

Ik meen echter ook dat het presidentschap geen holle functie mag zijn. In dat opzicht vind ik dat Europa veel te traag evolueert, veel te log wordt. We moeten dringend terug naar de kern van Europa. Door de (te) snelle expansie dreigt men in zijn eigen functies te kort te schieten. Dit is een manifest gevaar, voor alle burgers van alle lidstaten. Halfslachtige leden, zoals Groot-Brittannië, moeten kleur bekennen: de munt in Europa is de euro, niet het pond. Privileges zijn uit den boze en iedereen moet naar best vermogen bijdragen tot het realiseren van de Europese gedachte, de Europese economische kracht, de Europese defensie, het Europese (en daarmee ook mondiale) milieu. Meteen kan men dan het heikele punt van de migratie ook eens op Europees vlak onder handen nemen. Het kan niet dat wij in een landje van nauwelijks een zakdoek groot moeten worden uitgemolken om vijf echelons te onderhouden: gemeentes, provincies, gewesten, de federale staat en daarbij nog eens Europa.

Europa moet dringend een directere rol krijgen in ons bestel. Onnodig provincies te betalen, gewesten te onderhouden en een federale staat indien we naar een sterk en unitair Europa willen evolueren. Schaf af wat niet nodig is, hetzij provincies (mijns inziens een totaal overbodig iets) en OFWEL de gewesten OFWEL de federale staat. Beiden blijken nu al langer niet samen te gaan en zijn eigenlijk, in kader van een echt "Verenigde Staten van Europa", totaal overbodig. Of men dan over een regio spreekt ter grootte van België of ter grootte van Vlaanderen is van geen belang. Alleen: het belang naar de burger toe is duidelijk. Onze belastingsdruk is een van de grootste ter wereld en men moet durven erkennen dat het onderhoud van onze te logge administratieve en politieke structuur hier niet vreemd aan is.

Men moet ophouden met de nodeloze verkwisting van middelen en energie die men steekt in een aantal onoplosbare en onbelangrijke lokale kwesties en structuren en deze vrijgekomen middelen goed investeren. De mondialisering is niet meer te stoppen en dan moeten we het lef hebben om de ingeslagen richting te blijven volgen en niet meer achterom te kijken, maar in tegendeel volle kracht vooruit te denken en te gaan. Ons milieu zal er ook niet boos voor zijn…

Samenvattend meen ik dus dat men dringend moet evolueren naar een echt en krachtig "Verenigde Staten van Europa", met afschaffing van een aantal ondergeschikte regionale structuren. Plaats aan het hoofd een krachtig, maar sereen persoon zoals Herman Van Rompuy en geef die man de nodige slagkracht en macht om Europa zijn plaats te laten verwerven die het eigenlijk verdient. Ik wens Van Rompuy geluk bij zijn toekomst, hij zal het nodig hebben, want wie denkt dat nu plots alle problemen opgelost zijn, vergist zich uiteraard enorm… Er is nog heel veel werk voor de boeg !

(Herman Roggeman)

Het zou in alle geval een grote eer zijn voor België. Met "roestige vastheid", zoals Louis van Dievel de nieuwe regeringsslogan in zijn blog vervormt, kom je in Europa natuurlijk niet vooruit. Voor BHV is het wellicht de enige manier om tot een oplossing te komen. Voor België is het dus niet het juiste moment. Tot nu toe is de mogelijkheid van een presidentschap voor meneer Van Rompuy enkel een gerucht. In de newsletter van de Figaro en de website van de Frankfurter Algemeine heb ik vandaag geen spoor van vermelding van Van Rompuy gevonden. Dit zijn toch de spreekbuizen van de macht In de bepalende landen. Wellicht kan Van Rompuy dus toch nog aan de communautaire slag in eigen land.

(Wilfried Debruyne)

Europa bezit als geen ander het talent om immobilisme te verheffen tot een kunstvorm. Het is meesterlijk goed in het op de lange baan schuiven van daadkrachtige beslissingen waar iedereen beter van wordt, en het creëeren van allerlei maatregelen en richtlijnen die nog groter immobilisme tot gevolg hebben. President van Europa is bijgevolg de geknipte functie voor onze premier die een meester is in het immobilisme, die belangrijke beslisingen voor zich uit durft te schuiven en allerlei psuedo maatregelen uit zijn hoge hoed kan toveren. Het feit dat hij voor dit ambt door zijn mede grijze muizen "naar voren wordt geschoven" is ook een sterk staaltje democratie. Zelfs in Afghanistan wordt een president al dan niet frauduleus verkozen. In Europa benoemen we hem. Onze Europese politici moeten nog veel leren, me dunkt.

(Michel Vermeulen)

Het zal heel moeilijk zijn een geschikt compromisfiguur te vinden voor dat Europees ambt. Ik geloof dat premier Van Rompuy dit zeker kan invullen. Verder lijkt het me logisch dat het parlement nieuwe verkiezingen moet uitschrijven. Maar dat zal niet gebeuren omdat er te veel op het spel staat. Daarom geloof ik dat Van Rompuy premier blijft en dat ze in Europa iemand anders gaan moeten zoeken. Zij die Verhofstadt tippen, kunnen het volgens mij vergeten. Die man is niet de juiste persoon op het juiste moment in het Europees tijdskader. Hij is te gedreven.

(Roby Guns)

Vergeet iedereen niet dat Van Rompuy een noodoplossing was na het Leterme-debacle? Deze man is nooit verkozen geweest door het volk om premier te worden, laat staan om een meer dan prominente rol te spelen in Europa...

(Piet Bladt)

Het zou een eer zijn voor Vlaanderen mocht het zover komen. De kans op een onafhankelijk Vlaanderen is dan ook weer een stap dichterbij. Zolang Van Rompuy er is, moeten we daar niet op rekenen.

(Etienne Bert)

Als Van Rompuy EU-president zou worden en zijn functie in de federale regering vrijkomt, zouden er nieuwe verkiezingen moeten komen in België. Er is geen enkele valabele kandidaat binnen CD&V en Reynders is al helemaal geen optie!

(Ronny Vander Donckt)

Misschien kan men de EU beter opdoeken en de gelden die vrijkomen nuttig besteden? Of aan sociale projecten besteden? Misschien "Boer Pamel" tot EU-president, dan hebben onze kinderen later nog verse groenten en melk.

(John De Wit)

Als meneer Van Rompuy er zelf voluit wil voor gaan, dan heeft hij mijn steun, 100%. Als Belgen moeten wij toch fier zijn als we op die manier een rol in Europa, zeg maar de wereld, kunnen spelen? Maar hij moet het wel zelf helemaal zien zitten, en dus niet meer "kneuten" zoals bij zijn "tegen beter weten in - start" als premier. Wat zijn eventuele vervanging als premier betreft, zal het in het belang van ons land iemand moeten zijn die voor de Vlamingen én de Franstaligen even aanvaardbaar is als Van Rompuy zelf, en daar komt de kat op de koord natuurlijk... Leterme en Peeters geef ik om die reden héél weinig kans...

(Jos Fahy)

Het is typerend dat Europa liever een grijze muis als voorzitter heeft dan een echt Europees project uit te bouwen dat Europa op de kaart zet in een snel veranderende wereld. Een grijze muis aan het hoofd geeft natuurlijk wel vrij spel aan de echte machthebbers van de individuele staten, het enige waar zij op uit zijn. Komt daarbij dat Barosso ook op eieren loopt en vooral de grote landen niet voor het hoofd wil stoten, dat alles verklaart waarom de toekomst van het oude continent er niet goed voor staat. In een wereld waar het centrum naar het Oosten of naar de Pacific evolueert, vermindert de rol van Europa gestaag.

(Erik D'Hondt)

Van Rompuy zal zeker een goede president zijn, maar velen denken dat Verhofstadt een betere dynamischere president zou zijn. Als nieuwe Belgische premier kiest men best niet meer voor Leterme. Het mag ook wel eens een vrouw zijn (de huidige voorzitster). Die zal BHV even drastisch oplossen.

(Paul Lafaille)

Wat is het ergste van de drie kwalen? George Bush die president werd maar minder stemmen had dan Al Gore, Karzai die herverkozen is als president dankzij fraude of Van Rompuy (of wie dan ook)… die helemaal niet verkozen wordt? Welke les in democratie moeten we hieruit trekken? Welke democratie willen wij samen met de Amerikanen te vuur en te zwaard opleggen aan de rest van de wereld? Geen enkele benoeming voor een topfunctie bij de Europese instellingen wordt op een democratische manier voorgelegd aan het oordeel van de Europese bevolking: niet die voor voorzitter van de Europese Commissie, niet die voor de superminister Buitenlandse Betrekkingen, niet die voor de post van Europees Commissaris. Trek het door naar andere instellingen en daar is de democratische inspraak evenzeer nul: wie heeft ooit onze mening gevraagd over de aanstelling van Rasmussen als secretaris-generaal van de NAVO? Wie heeft ooit naar de mening van het volk gevraagd omtrent de deelname van de NAVO aan de bezetting van Afghanistan? Op welke basis is Karel De Gucht Europees Commissaris geworden? Op basis van een beleidsplan? Op basis van zijn specifieke competenties en knowhow op vlak van ontwikkelingssamenwerking? Zo te lezen eist de EVP de post van “president van de EU” omdat zij de grootste politieke familie zijn in het Europees Parlement. Zo wil het de ongeschreven regel. Werden de ongeschreven regels niet sinds de Lex Salica vervangen door geschreven wetten? En is “iets meer dan een derde EVP” niet minder dan “iets minder dan twee derde niet-EVP”? En waar staat geschreven dat de permanente voorzitter perse lid moet zijn van een politieke partij of van een politieke fractie? Welke juridische basis heeft de EVP om die post te claimen als partijen zoals die van Berlusconi ervan deel uitmaken? Het Verdrag van Lissabon werd door de Ierse bevolking in een referendum verworpen. Bijna prompt wordt een nieuwe volksraadpleging georganiseerd om een “ja” te verkrijgen. Wat ook gebeurd is. Dus is de stand nu 1 – 1. Krijgen de Ieren de kans om in een derde referendum hun opinie opnieuw te herzien en van hun “ja” opnieuw een “neen” te maken? Er is een groot democratisch deficit in Europa en daar staan we met zijn allen naar te kijken zonder er iets aan te doen. Waar het Europees Parlement een toonbeeld van democratie zou moeten zijn, zowel voor de lidstaten als voor de rest van de wereld, zijn alle Europese instellingen overgeleverd aan de dictatuur van de politieke families en aan het politiek gekonkelfoes van de staats- en regeringsleiders. Herman De Croo poneerde dat geen 100 Belgen stemgerechtigd zijn waarbij hij verwees naar de manier waarop de lijsten bij verkiezingen (en dus het parlement en de regering) worden samengesteld. 100 op een bevolking van 10 miljoen. Hoeveel zouden er in die optiek stemgerechtigd zijn binnen Europa? En waarom heeft Europa überhaupt een “president” nodig? Om naast Obama en Medvedev op de foto te staan? Volstaat een voorzitter van de Commissie dan niet? Of voldoet hij niet? En waarom heeft Europa een superminister van Buitenlandse Betrekkingen nodig en bijvoorbeeld geen van Europese Integratie? Of van Sociale Zaken? Of van Fraudebestrijding? Waarom zijn Buitenlandse Betrekkingen belangrijker dan voortwerken aan de integratie of aan een sociaal Europa? En (de hamvraag) waarom hebben de Europese volkeren niet het recht zich daarover uit te spreken? Te complex? Begrijpen “zij” het dan zelf wel? Om Augustinus te parafraseren: “een wet die te complex is om begrepen te worden door hen op wie ze van toepassing is, is geen wet”. Wetten en regels die te complex zijn om door de gewone man begrepen te worden, zijn per definitie onrechtvaardig. Democratische instellingen die ondoorzichtig zijn en niet onderworpen worden aan de democratische toetssteen van volksraadpleging en/of verkiezingen zijn niet democratisch. En wat niet democratisch is kan nooit spreken of handelen namens de bevolking.

(Pierre De Schepper)

Herman Van Rompuy is een bescheiden man, die zich 100 % en loyaal inzet voor zijn taak. Belangenconflicten t.v.v. zichzelf, partij, gewest of land zie ik niet optreden, eerder integendeel. Ik heb niet het gevoel dat hij zich laat gebruiken of leiden door anderen (Duitsland, Frankrijk, Italië, ...). Vooral dit laatste is zeer belangrijk voor Europa, dat mijn inziens nog een groot diktaat is van bovengenoemde landen.

(Carl De Jongh)

De enige uitweg is dan: nieuwe verkiezingen.

(Guy Plasschaert)

Een naam kleven op de nieuwe premier is vrij moeilijk, uiteindelijk ken ik die mensen enkel van hun optreden in diverse media. Maar,... ik stel helaas vast dat we onder CD&V alweer voor een nieuwe premier gaan. Iets wat op Vlaams niveau onder Kris Peeters nog niet is voorgevallen. Dan stel ik me allereerst de vraag, hoe ernstig wordt België nog genomen door onze politici?

Dus de nieuwe premier moet iemand zijn die twee vechtende honden uit elkaar kan halen, erin zal slagen om Walen, Vlamingen, Duitstaligen, buitenlandse investeerders, Europeanen,... en zijn collega's-politici ervan te overtuigen dat België een meerwaarde is voor onze gewesten. Iemand die durft te zeggen waar het op staat en knopen doorhakt in belang van het land, alle gewesten dus. Iemand die naar de bevolking vertrouwen uitstraalt zodat de angst voor wat komen moet zal verdwijnen, wat op zich dan zal resulteren in een bevolking die met plezier op staat, met plezier gaat werken wat ongetwijfeld resultaten in de economie zal opleveren. Iemand die in Europa ernstig wordt genomen. Eigenlijk iemand die onder de bevolking dat gevoel kan brengen wat Verhofstad bracht, al had deze wel alle factoren mee en bijgevolg enkel op de golf diende mee te surfen.

Beste redactie, jullie zijn veel slimmer dan ik, jullie kennen de mensen veel beter, kunnen jullie hier een naam op kleven? Uw andere vraag, of Van Rompuy geschikt zou zijn voor Europa? Ik heb het nooit gehad voor jobhoppers.

(Jan Van Breedam)

Willen we echt een “grijze mus” als president?

(Marc De Vos)

Ik ben ervan overtuigd dat Van Rompuy een zeer goede bruggenbouwer zou zijn binnen Europa. Ik heb slechts twee bedenkingen. Kan hij genoeg gewicht in de schaal werpen als relatieve nieuwkomer op het Europese toneel. Hij zal zich allesinds goed moeten omringen met ervaren diplomaten. Het zou in mijn ogen ook een slechte zaak zijn voor België, toch zeker mocht Leterme zich aandienen als nieuwe premier.

(Jan Quirijnen)

Wel vreemd dat iemand die nooit enig teken gaf van politieke inspiratie en visie (of worden haiku's tegenwoordig ook al hieronder gerekend?), noch omtrent zijn land en nog veel minder omtrent Europa, plots een vooraanstaand kandidaat EU-president blijkt te zijn. Of niet? Want - het feit alleen al dat er een consensus blijkt te bestaan rond de figuur Van Rompuy toont dit aan - is het niet de gewoonte van de Europese grootmachten om een grijze, ongeïnspireerde en ideeënloze muis naar voor te schuiven, om achter de coulissen toch te doen wat ze zelf willen?

Mensen van een serieus politiek kaliber, met een visie omtrent politiek zoals het zou moeten zijn, kijkend naar de toekomst en strevend naar een sterke, ééngemaakte en daadkrachtige EU, zoals vooral Verhofstadt, en ook misschien wel een Dehaene, zijn een brug te ver, want ze hebben het charisma, de ervaring en de politieke intelligentie om toch enige bakens te verzetten. De kerngedachte en motor van een vooruitziende politiek stelt het welzijn van Europa als prioriteit voorop, in plaats van het navelstaarderige idee van het welzijn van de individuele staat.

Een wollige figuur als Van Rompuy zie ik helemaal geen brokken maken op dit niveau, integendeel. Daar Van Rompuy het ideale ruggengraatloze, ideeënloze en "waai-maar-met-de-wind-mee"-profiel heeft dat perfect in de strategie van landen als Duitsland, Frankrijk en Engeland past, mag het dan ook helemaal niet verwonderen niet dat hij plots "in beeld komt". Een lieve president die op tijd en stond ook nog eens een gedichtje proclameert, dat slaat goed aan in de pers en bij de brave burger, en bovendien maakt hij het niemand moeilijk. Ideaal toch? Jammer... want ik geloof rotsvast dat we enkele politici hebben die wel het verschil hadden kunnen maken.

Moeten we nu trots zijn, gewoonweg omdat een Belg dit ambt zou kunnen krijgen? Sorry hoor. Veel liever een gedreven, sterke en geloofwaardige kandidaat uit eender welke lidstaat, dan een gortdroge, haast doorzichtige consensusfiguur die uit ons landje komt. Hoog tijd dat we eens "Europees" beginnen te denken...

(Bart Derre)