"Puk en muk" vs "De zomer van de vrolijke stieren"

Deredactie.be wil weten welk boek u het liefst heeft gelezen. Elke dag publiceren we de inzendingen van onze bezoekers. Hieronder de tips van Ewout De Donder, Vic Van Cutsem, Christine De Geyter en Kristien Kerkhofs. Zij maken alvast kans op een boekenbon van 20 euro.

"Dwaalsporen" (Henning Mankell) aangeprezen door Ewout De Donder

Ik ben inmiddels 18 jaar. Maar zo'n vier jaar geleden, toen ik 14 jaar was, was ik met mijn familie op vakantie. Ik las altijd veel op vakantie en al mijn boeken die ik had meegenomen waren al uitgelezen. Ik vroeg dus aan mijn vader om een ander boek. Het kon me niet schelen welk, als ik maar iets had om te lezen.
Hij zei: "Ik wil je gerust één van Mankell geven, maar ik zeg het je. Ze zijn spannend!"

Als stoere tiener kon me dat niets schelen. Dus ik nam het boek aan en las de titel. "Dwaalsporen". Zonder te weten waarover het ging begon ik erin te lezen. Naarmate ik in het boek vorderde begon het spannender en spannender te worden. We zaten toen op een camping in Italië. We waren die enige familie die er verbleef. En ik weet nog, telkens als ik naar het toilet moest, bleef ik bij elke hoek van een gebouw, of achter elke boom staan om te kijken of er niemand verscholen lag in het gras met een bijl.

Henning Mankell doet zijn lezers zo opgaan in zijn verhaal, en dat vind ik zo goed aan hem. De details, de beschrijvingen van gevoelens, het komt allemaal zo mooi uit. Ondertussen heb ik meerdere boeken van hem gelezen en blijf ik steeds uitkijken naar zijn nieuwe boeken!

"Puk en muk" (Frans Fransen) aangeprezen door Victor Van Cutsem

Ik heb ondertussen wel wat leeservaring, zoals dat heet, maar de allerbeste herinneringen hou ik aan "Puk en Muk" (Frans Fransen) en alle andere delen over de wonderbaarlijke belevenissen van deze twee kabouters. Bijna 50 jaar geleden moet het nu zijn, dat ik wegzonk in de fantastische wereld van deze "kinderen" van Klaas Vaak. Met beide voeten op de rand van de Leuvense stoof verdween ik even van deze wereldbol, tot de geur van verbrande kousen en het gillen van mijn moeder me terugbracht in de werkelijkheid.

Lezen was een kinderlijk opgaan in het verhaal, zonder zorgen over verhaalstructuren, filosofische en psychologische achtergronden, en los van bedenkingen waarom ik een bepaald boek nu goed dan wel slecht moest vinden. Alleen Karl May kon nog even voor dezelfde fascinatie zorgen, daarna was ik definitief verloren als spontaan lezer.

"De zomer van de vrolijke stieren" (Arto Paasilinna) aangeprezen door Christine De Geyter

Ik ben uiterst gecharmeerd door het boek “ De zomer van de vrolijke stieren “ geschreven door Arto Paasilinna. Het was een boek dat ik gewoon heb gekozen omwille van de leuke titel, maar ik was zo aangenaam verrast door deze schrijver dat ik meteen zijn andere werken ben gaan lezen.

Het boek beschrijft het relaas van een gepensioneerde ingenieur en een taxichauffeur. Door een toevallige ontmoeting gaan ze samen op pad, alleen is het zo dat de ingenieur geconfronteerd word met zijn ziekte, Alzheimer. Hij wil nog eenmaal zijn land doorkruisen en vrienden ontmoeten die zijn leven hebben verrijkt.

Het boek is bijwijlen zo beklijvend, omwille van de problematiek rond Alzheimer, maar tegelijkertijd is het ook hilarisch en vaak heel scherp. De schrijver slaagt erin om zowat alle emoties te bespelen, zoals de taboesfeer die nog steeds rond Alzheimer hangt en het onbegrip van de maatschappij rond dit onderwerp alsook de manier waarop mensen hiermee omgaan. Maar ook de weidsheid en de pracht van de Finse natuur wordt op een indrukwekkende wijze beschreven.

De schrijver schuwt ook het politieke niet en zet vaak statements neer als het gaat over o.a. landbouwbeleid en dergelijke meer.

Ik vind het een prachtige ontdekking binnen een selecte kring van Scandinavische schrijvers, die er heel vaak in slagen om sociale problematiek op subtiele manier te beschrijven.

"Stam van de Holebeer" (Jean Auel) aangeprezen door Kristien Kerkhofs

5e middelbaar, les Nederlands. Opdracht: boekbespreking Stam van de Holebeer van Jean Auel. Ik naar de bib. Het angstzweet brak me uit toen ik die kloefer van 100-den bladzijden in de rek zag staan. 's Avonds eraan begonnen, want ja, wat moet je als plichtsbewuste leerling... 's Nachts rond 3 uur eindelijk kunnen stoppen met lezen. Na 1 week te lezen aan de ontbijttafel, op het toilet, voor de tv en in bed was het boek uit.

Prachtig, meeslepend, boeiend, zelfs leerrijk. Auel beschrijft op zo mooi hoe Ayla, homo sapiens, opgroeit temidden van een stam neanderthalers. Ze moet de Stam verlaten en redt zich prima in haar eentje. Ze ontmoet Jondalar en samen maken ze de verre reis naar zijn wereld... De maand daarna las ik het vervolg van Ayla haar omzwervingen in de andere boeken uit de reeks van de Aardkinderen. Dit jaar, 17 jaar nadat ik voor de eerste keer deze boeken las, heb ik de hele reeks voor de 3de keer uit. Ik wacht vol ongeduld op boek 6...

lees ook