"Ik verlang regelmatig naar het ongemengd onderwijs"

Minister van Onderwijs Smet (SP.A) wil iets doen aan de vervrouwelijking van ons onderwijs. Volgens hem is het een ongezonde situatie dat steeds minder mannen zich geroepen voelen om voor de klas te staan. Waarom kiezen mannen steeds minder voor een job als onderwijzer? Had u liever les van een man of een vrouw en wat vinden de vrouwelijke leerkrachten onder u van de poging om de scheve verhouding tussen mannen en vrouwen recht te trekken?

 

(Joachim Beunckens) - Mannelijke leerkrachten zijn broodnodig in het onderwijs, om een evenwichtige leeromgeving te verzekeren. Indien er enkel leraressen zouden zijn, dan zou dat zijn effect ook hebben op de manier van lesgeving en misschien zelfs een lichte discriminatie tegen jongens. Niet rechtstreeks, maar achter de scènes in de koffiekamer, waar de leerkrachten nadien bijpraten of zelfs zouden roddelen.

Zelf had ik van enkele leerkrachten graag les, zowel mannen als vrouwen. Maar die eerstgenoemden vielen bij mij meer in de smaak. Niet alleen omdat ze hun lessen in een breder spectrum plaatsen, maar omdat ze ook eens af en toe een grapje durven te maken. En da's een kleine verandering van tempo die ik zeker wist te appreciëren tijdens die lange lesuren over plaatselijke dialecten, de Koude Oorlog of logaritmen. Mannen, laat jullie horen in het onderwijs!
 

(Annie Hoogstoel) - Elk beroep dat zijn status verliest, wordt vrouwelijk. Denk maar aan gelijkaardige voorbeelden zoals huisarts, apotheker . Elk van deze beroepen werd beoefend door mensen ( lees mannen ) die behalve het feit dat ze hun werk graag deden natuurlijk, ook een vorm van aanzien genoten. Het is dus niet bevorderlijk voor de gelijkheid man-vrouw, maar ook en vooral niet voor de kinderen die onbewust een eenzijdig beeld van de maatschappij krijgen.

(Bart Vandezande) - Ik ben leerkracht in het secundair onderwijs en merk toch ook dat het onderwijs erg vervrouwelijkt. Aangezien het onderwijs een voorbereiding vormt voor het leven in de samenleving, moeten we ervoor zorgen dat scholen ook een goede weergave bieden van die samenleving. Dit betekent dus een gezonde mix van mensen: man of vrouw, hetero of holebi, blank of zwart,... Enkel zo leren we onze kinderen omgaan met de diversiteit van de maatschappij.
 

(Jos Lambrechts) - Mannelijke leerkrachten geven zeker evengoed les dan vrouwen.Zelf had ik evengraag les van hen, ze zijn dikwijls rustiger dan vrouwen en zetten zich volledig in voor hun werk.Persoonlijk vind ik dat leerkrachten zeker niet te veel loon hebben voor de vele uren dat ze met de opvoeding bezig zijn en verdienen ze oprecht hun 12 weken verlof per jaar.
 

(Katrien Verswijvel) - Ik ben zelf een vrouw en sta sinds kort in het onderwijs. Ik begrijp niet wat er ongezond is aan een tekort aan mannelijke leerkrachten. Is het niet nog altijd het belangrijkste dat er een enthousiast, dynamisch iemand voor de klas staat die zijn of haar best doet om leerlingen iets bij te brengen, en dat bij voorkeur ook nog op een originele manier? Die bovendien alert is voor wat er in een klasgroep gebeurt en streng maar rechtvaardig kan optreden? Het kernwoord is volgens mij persoonlijkheid en niet geslacht.
 

(Mirlinda Memeti) - Ik ben van mening dat mannen pas mogen worden toegelaten vanaf het secundair onderwijs. Voor de lagere school vind dat dat een juf beter geschikt is.
 

(Steven Uytterhoeven) - In het lager onderwijs ben ik terecht gekomen in een school met enkel vrouwelijke leerkrachten. Ik vind echter dat een school mannelijke leerkrachten moet hebben. Als een groep gaat zwemmen of op reis gaat zouden jongens bij iemand terecht moeten kunnen die open kan staan voor mannelijke problemen. De drempel om met je probleem te praten ligt volgens mij langer als een jongen met een mannelijke leerkracht kan praten.
Een man heeft ook een andere manier van lesgeven en dit zouden kinderen ook gewoon moeten worden. In het secundair onderwijs is het gebrek aan mannelijke leerkrachten immers minder erg dan in het langer.

(Hugo Simoens) - Persoonlijk vind ik dat mannelijke leerkrachten broodnodig zijn. Het onderwijs vervrouwelijkt steeds meer en dat heeft zijn impact op de slaagkansen van jongens. Maar niet alleen de leerkrachten, maar ook de pedagogie wordt steeds vrouwelijker. Daarom denk ik dat het niet eens een slecht idee is om toch minstens een deel (bvb de eerste drie jaar) van het secundair onderwijs gescheiden lessen aan te bieden.
 

(Roger Van dycke) - Ik ben een gepensioneerd schoolhoofd die de laatste 19 jaar werkte in een school waar ik de enige man was. Ik werd er de laatste 9 jaar, toevallig of niet, schoolhoofd en ik ben van oordeel dat de vervrouwelijking van het beroep op de eerste plaats komt door het feit dat vele vrouwen, niet iedereen, kiezen om onderwijzeres te worden omdat ze tijdens de vakantie met hun kinderen thuis kunnen zijn en dus niet voor opvang moeten zorgen.

Op de tweede plaats komt het feit dat minder mannen nog kiezen voor het beroep van onderwijzer omdat iedereen weet dat de verloning in de privé-sector veel beter is als men een vergelijkbaar diploma bezit.
 

(Dirk Van Tichelt) -  Het is absoluut noodzakelijk dat er mannelijke leerkrachten zijn. Ik ben zelf 49 jaar en wij zeggen dikwijls tegen elkaar in de leraarskamer dat we een 'uitstervend' ras zijn. Bij de stagiairs die deze periode rondlopen (meer dan 10) is er weer geen enkele man bij.

Ik wil niet extreem worden, maar ik verlang zelfs regelmatig naar de tijd toen het onderwijs nog 'ongemengd' was. Ik heb van het eerste leerjaar tot het einde van de lerarenopleiding met enkel jongens in de klas gezeten en enkel mannelijke leerkrachten gehad (voor zover ik me herinner toch) en ik heb zeker niets gemist, integendeel, wij hebben altijd veel plezier gemaakt met de jongens onder elkaar.