"Het antwoord" op geen enkele vraag

Een belangrijke dag in Spirituowakijeland: het is "Red jezelf"-dag op de Boekenbeurs. "Positief denken", "Hoe maak ik goud van mijn leven", "Mindfullness", het klinkt allemaal bijzonder aanlokkelijk maar toch kies ik voor de voorstelling van het nieuwe boek van Ingeborg, "Het antwoord".

Het thema van de Boekenbeurs is vandaag "Red jezelf" en hoewel ik helemaal niet het idee heb dat ik gered moet worden, - het gaat prima met mij, dank u wel -, trek ik er toch heen voor de voorstelling van het nieuwe boek van Ingeborg TM Sergeant.

Ingeborg TM Sergeant? Wel ja, Ingeborg Thérèse Marguerite Sergeant, vroeger gewoon Ingeborg van de tv maar sinds haar "bij een channeling duidelijk werd dat haar volledige naam gebruiken belangrijk was, zodat mensen haar bewustzijn konden waarnemen", nu dus Ingeborg TM Sergeant.

Waarmee meteen ook duidelijk wordt dat de vroegere "Schuif Af"-presentatrice een lange weg heeft afgelegd. Een hele lange weg, die al begon "lang voor haar geboorte" en die haar nu naar de Boekenbeurs heeft gebracht voor de voorstelling van haar nieuwe boek.   

Is het tijd?

De gele zaal in de Boekenbeurs zit behoorlijk vol voor Ingeborg en zo te zien zijn het vooral vrouwen die zichzelf willen redden. Ingeborg zelf is er ook al maar er moet nog een cd-speler geregeld worden. Die blijkt nodig om tijdens de voorstelling meditatiemuziek (?), meditatiegeluiden (?) te spelen.  

Zodra dat in orde is, vraagt Ingeborg "Is het tijd?" en ze beantwoordt zelf de vraag, "Ja, het is tijd". Waarna ze van wal steekt voor een uiteenzetting van meer dan een halfuur. Een uiteenzetting die, in tegenstelling tot de titel van het boek, geen antwoorden geeft en, wat mij betreft, al net zo min vragen oproept. 

Behoorlijk zen

Ingeborg begint met te zeggen dat ze de afgelopen dagen nagedacht heeft over wat ze zou zeggen maar uiteindelijk heeft ze een klik gemaakt en besloten van "wel te zien". Als ze de mensen zag in de zaal, zou ze het wel weten. "Weten" wordt dan wel gebruikt in de ruimste betekenis van het woord, zo zou blijken.

Het boek is het resultaat van elf jaar werk, gaat ze voort, en ze moet toegeven dat het van enorm veel lef en vertrouwen getuigt om je boek "Het antwoord" te noemen. Maar veel wijze mensen hebben het door: zo heeft Einstein gezegd dat we de problemen die we gecreëerd hebben met ons denken, niet kunnen oplossen met datzelfde denken. In het boek biedt ze dan ook tools aan, - het Engelse woord schiet haar zo snel niet te binnen -, die voor haar gewerkt hebben. Maar voor andere mensen werken misschien andere zaken, zo geeft ze ruiterlijk toe.

Het belangrijkste daarbij zijn wel de meditaties die gratis bij het boek op een cd zitten, en waarvan er één al herhaaldelijk haar leven heeft gered. Krachtig spul, zo lijkt me.

Waarop een kindje in de zaal begint te jengelen en de mama probeert het kleintje stil te krijgen. Maar dan bewijst Ingeborg dat ze werkelijk zo zen is als een cactus, want het geeft niet, laat het kleintje maar doen. 

Een eindeloos bewustzijn

We leven in een prachtige tijd, met heel veel kansen en we zijn al lang onderweg, gaat Ingeborg voort. Dat is haar duidelijk geworden bij alle regressies die ze al gedaan heeft. En waar gaat het over? Je zelf redden en dan via je uitstraling anderen redden. Het zit in jou, wie je werkelijk bent, en je moet het je alleen herinneren. 

Waarna meteen het antwoord volgt, werkelijk hét antwoord uit de titel van het boek: "Het antwoord is dat je een eindeloos bewustzijn bent, in een menselijk avontuur verzeild geraakt". Waarop iemand uit de zaal vraagt of ze dat nog eens kan herhalen en ja hoor, ook al staat het in het boek, dat kan. Ingeborg bedankt zelfs de vraagstelster, omdat ze dankzij haar het nog eens heeft kunnen herhalen. "Het antwoord is dat je een eindeloos bewustzijn bent, in een menselijk avontuur verzeild geraakt". Waarmee het antwoord al verklapt is, en nu moeten we het boek dus niet meer kopen, grapt Ingeborg.

De weg naar geluk

Maar daarmee is de uiteenzetting nog niet gedaan. Het werkt, verzekert Ingeborg ons, als je het met toewijding doet. "De weg naar geluk" is de ondertitel en zelf is ze daar het levende voorbeeld van. Op haar 32e had ze al haar jeugddromen waar gemaakt, en een huis, een man en alle uiterlijke tekenen van gelukkig zijn, maar ze was het niet.  

En wat moet je doen om gelukkig te worden? In jezelf kijken, rust vinden, dat is de eerste laag. Je kan veel woorden gebruiken maar eerst stilte, aanschouwen wat er is, aan de kant van de rivier zitten. Waarbij de rivier symbolisch is voor je leven, iets wat nog vaak gaat terugkomen.

Pure biologie

Waarna Ingeborg overgaat op een licht verbijsterend lesje biologie: je hebt 10 procent cellen die heel opbouwend zijn, die vernieuwen, die aandragen, die helemaal "yes" zijn, en je hebt 10 procent cellen die ronduit negatief zijn, "het haalt niets uit", je kent ze wel. En daarnaast zijn er 80 procent onbeslisten, en dat is pure biologie, pure biologie van dokter Emoto Masaru. In welke discipline de heer Masaru dokter is, heb ik niet kunnen achterhalen, maar hij heeft ook de muziek getest op de nieuwe cd  van Ingeborg,"Beyond religion", op  haar "helende waarde". Getest op water, zo blijkt. En "niet zozeer als wetenschapper maar als een origineel denker". Juist ja, origineel denker.

En het feit dat we daar zijn, bij haar in de gele zaal, wijst er toch op dat we al minstens "mja" zijn. En sommigen ronduit "ja". Maar, denk ik dan, er zit toch minstens ook één ronduit negatieve cel. En die negatieve cel begint wel zowat zijn concentratie te verliezen.

Lichtwezens en oude geesten

Er volgt echter nog heel wat: nu blijken we weer een lichtwezen in een menselijk leven te zijn. Geen eindeloos bewustzijn dus, of is een lichtwezen hetzelfde? En ook nog van die lamlendige zencontradicties, het maakt iets uit, het maakt niets uit, die Ingeborg heerlijk vindt en waarvan er nog volgen. Zo moet je gevoelens, lijden, verwelkomen en omarmen en dan zal het verminderen en weg gaan. En onder de lagen van lijden en angst en dergelijke zit pure gelukzaligheid. Wat me alweer krachtig spul lijkt, pure gelukzaligheid. Dat blijkt overigens typisch aan het vissen-tijdperk, waarin we nu blijken te zitten, dat mensen "via het lijden ontwaken".

En nadat we een eindeloos bewustzijn en een lichtwezen geweest zijn, blijken we nu één veld te zijn, de "oude geest", en geen afgescheiden geesten. Waarna die oude geest uitgebreid beschreven wordt, met al zijn onhebbelijkheden en dat zijn er nogal wat, en we krijgen de raad de oude geest niet te bevechten maar ons er bewust van te worden.

Nu ben ik dus helemaal de draad kwijt maar mischien moet ik dan gewoon haar boek eens lezen. Het is namelijk getest, niet op dieren en ook niet op kinderen, maar op een journalist die al jaren bezig is met de materie, zo verzekert Ingeborg ons, en er werd hem telkens gevraagd of hij het begreep. Waarbij er telkens als hij neen zei, woorden gezocht werden die ook een kind van zeven zou begrijpen. Waarbij ik me dan wel de bedenking maak dat je perfect begrijpelijke woorden zo in zinnen kunt combineren dat er nog steeds kop noch staart aan te krijgen is.

Meditatie

Tot slot, en dat is dus het belangrijkste, volgt nog een meditatie. Een klein aantal mensen wil echter de zaal verlaten voor het belangrijkste deel, en opnieuw is dat geen probleem voor de verlichte Ingeborg. "Natuurlijk, ga gerust."

Wij overblijvers moeten onze ogen sluiten, voelen of onze voeten stevig op de grond staan, en inademen via de neus en uit via de mond, met een zucht en een lichte klank. Bij het inademen moeten we het toelaten, bij het uitademen moeten we onszelf de toestemming geven om het los te laten. En wat dan wel? Wat er zich aandient, we moeten voelen wat er belangrijk is in ons leven, wat we zoeken, wat onze ziel zoekt. Rust, vertrouwen, vreugde misschien, het is een kwaliteit die we zoeken, een zielskwaliteit. In elk geval, wat we ook zoeken, het is hier vandaag aanwezig, verzekert Ingeborg ons, en we moeten het omhelzen en uitademen, zodat iedereen die we vandaag ontmoeten, het oppikt in een of ander bewustzijn.

Ik heb geen ziel, dus bij mij kan het niet werken. En als ik me focus op wat ik nu gevonden heb en mezelf ermee voed, zal ik in al mijn cellen zijn wie ik echt ben, maar dat ben ik nu al, ik zou niet weten hoe ik in al mijn cellen iemand anders zou moeten zijn, dus ik doe niet mee. En ik ga niet naast de rivier van mijn leven zitten, wild stromend of rustig kabbelend, om die dan te laten zijn wat hij is.

Na de meditatie moet Ingeborg naar Radio2 voor een interview en daarna zal ze te vinden zijn op stand 433 van de Boekenbeurs. Waar we dus het boek kunnen kopen met het antwoord dat we nu al kennen: "Het antwoord is dat je een eindeloos bewustzijn bent, in een menselijk avontuur verzeild geraakt". Alleen, als dat het antwoord is, wat was dan de vraag ook weer?

Luc De Roy