De echte oplichter uit "I love you Phillip Morris"

Stephen Jay Russell, de vindingrijke romanticus die door Jim Carrey tot leven wordt gewekt in de enthousiaste zwarte komedie "I love you Phillip Morris", bestaat echt. En vandaag zit in de gevangenis

"This really happened", zijn de eerste woorden die op het scherm verschijnen wanneer "I love you Phillip Morris" begint. Waarop de makers, John Requa en Glenn Ficarra, er nog "It really did" aan toevoegen. Dat doen ze om verschillende redenen.

Wat de film uit de doeken doet, tart niet alleen elke verbeelding, het is ook het soort leugen dat het hoofdpersonage zou vertellen. Een nauwgezette biografie kan je "I love you Phillip Morris" niet noemen omdat zoveel feiten niet te controleren vielen. Maar wat wel geweten is over de echter Stephen Jay Russell is op zich al spectaculair genoeg.

Russell werd geboren in 1957 maar omdat zijn moeder net gescheiden was van zijn vader en ze het niet zag zitten om ongehuwd een kind groot te brengen, liet ze hem adopteren.

Hij groeide op bij een diep christelijk echtpaar, speelde orgel in de kerk, werd uiteindelijk politieagent en stichtte zijn eigen gezin. De schok was groot toen hij later ontdekte dat zijn biologische moeder opnieuw getrouwd was met zijn vader en nog drie kinderen had gekregen.

In 1985, na de dood van zijn adoptievader, besliste Russell dat hij zijn homoseksuele geaardheid niet meer kon blijven verbergen. Hij verliet zijn vrouw en zijn 12-jarige dochter en verhuisde naar Houston en later Los Angeles. Hij vond er een goed betaalde job als manager bij een voedingsdistributiebedrijf maar gleed af in een diepe depressie.

En toen hij zijn job verloor ("wegens zijn seksuele geaardheid", zegt hij zelf), raakte hij op het slechte pad. Hij werd een paar keer gearresteerd wegens openbare zedenschennis en valse paspoortaanvragen. In 1992 trachtte hij een verzekeraar op te lichten door te doen alsof hij zijn rug bezeerd had en belandde voor het eerst in de gevangenis.

Houdini en King Con

De volgende vijf jaar zou hij er vier keer in slagen om te ontsnappen, telkens op vrijdag de 13e (zijn geboortedag). Aanvankelijk ontvluchtte hij de gevangenis omdat hij daar in zin had, maar toen hij in 1995 kennis maakte met medegedetineerde Phillip Morris kwam de liefde in het spel en werd Morris zijn motivatie om te ontsnappen.

De manier waarop hij telkens opnieuw de benen nam, is te gek voor woorden. "Ik vind mezelf niet slimmer dan de politie", zegt Russell zelf, "maar het lukte me elke keer omdat de politie denkt dat criminelen per definitie dom en lui zijn". Dat illustreerde hij meteen bij zijn eerste ontsnapping.

Via zijn gevangenisjob als klerk had hij toegang tot de weggegooide kleren van de nieuwe gevangenen. Die trok hij aan, stal een walkietalkie van een verpleegster en liep gewoon de voordeur buiten op het moment dat de bewakers even een sigaretje gingen roken.

Andere keren maakte hij gebruik van viltstiften uit de tekenles en plastic zakken op zijn lijf om ervoor te zorgen dat speurhonden zijn geur niet zouden oppikken. Zijn finale ontsnapping sloeg echter alles, maar die laten we graag aan uw kijkplezier over.

En dan zijn er nog de onwaarschijnlijke dingen die hij buiten de gevangenismuren voor elkaar kreeg. Hij deed zich succesvol voor als student rechten, FBI agent en dokter. Om zijn geliefde Phillip Morris een comfortabel leven te gunnen, stelde hij eerst een indrukwekkend cv samen (op basis van de reacties die hij op een valse jobadvertentie had gekregen) en bouwde een netwerk uit van valse referenties.

Op die manier vond hij een job als CFO (Chief Financial Officer) bij North American Medical Management, ook al had hij nooit enige opleiding genoten. "Steven Russell was de beste CFO die we ooit hebben gehad", gaf een van de bazen van het bedrijf later niettemin toe. Aan die job kwam een eind toen duidelijk werd dat Russell op vijf maanden tijd meer dan 800.000 dollar had verduisterd. Russells bijnamen zijn Houdini en King Con. Hij heeft ze verdiend.

Ruben Nollet