Waarom "Avatar" winnaar wordt van de Bafta's

Let op hoe vanavond de lange, blauwe wezens met de eer gaan strijken. Megablockbuster "Avatar", van regisseur James Cameron, haalde voor de Bafta's acht nominaties binnen. "The Hurt Locker", van Camerons ex-vrouw Kathryn Bigelow, ook acht.

De Baftaceremonie, juichte ooit een persverklaring van de British Academy Film & Television Awards, is de enige, echte internationale filmcompetitie. Nou, nee. Niet meer. Was dat wel het geval dan zou "Un Prophète" bij beste film zitten en niet ondergebracht zijn bij de spek-en-bonen categorie beste niet-Engelstalige film. Sinds de jaren tachtig, toen Jean de Florette met de grote prijs naar huis ging, is het nagenoeg onmogelijk geworden voor een film uit de Europese stal om in Londen bij de groten te worden ondergebracht.

Tot 2002 werden de Bafta's in april of mei uitgereikt,  na de Oscars. Sinds ze naar februari verschoven zijn, zijn de Britse onderscheidingen in aanzien gestegen. Ze zijn de laatste halte voor de Oscars. De datumwijziging was een slimme zet van Londen. Het maakte de Britse filmceremonie meer glamoureus en relevant. Julia Roberts, Dustin Hoffman, Nicole Kidman vliegen ervoor naar Engeland. Maar zijn de Bafta's meer dan de generale repetitie voor het ultieme filmspektakel, luttele weken later, in Los Angeles?

De herwonnen relevantie van de Bafta's heeft het pleit beslecht in het voordeel van de Amerikanen. Want hoe werkt de stemming? Lidmaatschap is uitgedijd naar 6.000 stemmen, waarvan veel in de Verenigde Staten. "Vroeger", zegt een Britse vriend die lid is van de British Academy Film & Television Academy , "moest je het hele jaar films kijken en die in categorieën onderbrengen". Iedere film die in een Britse bioscoop vertoond is dat jaar, kwam in aanmerking voor een Bafta. Dat zijn er een dikke 200.

Tegenwoordig hoeft mijn vriend de deur niet meer uit om te stemmen. In december ontving hij zestig films thuis. En soms uitnodigingen voor premières, met achteraf ontmoetingen met de regisseur en een hoofdrolspel. Het zijn doorgaans de distributeurs van de Amerikaanse films, die zich deze hard sell kunnen veroorloven. Van de 35 genomineerde films had mijn vriend er 33 op dvd thuis ontvangen.

En daarom zal zondag "Avatar" de meeste beeldjes binnenhalen. Ook al is de film, technische prestaties daargelaten, voor grote filmmakerij, wat een casino in Las Vegas is voor grote architectuur. Om met de Britse filmrecensent Philip French te spreken.

Lia van Bekhoven is correspondent in het Verenigd Koninkrijk