Groen! over asiel en migratie

Er moeten meer centra komen om asielzoekers op te vangen.

Zolang hun procedure loopt, moeten we asielzoekers menselijk opvangen. Groen! wil asielzoekers die nu op straat staan meteen opvangen en de dure hotelopvang zo snel mogelijk afbouwen. Er is nood aan bijkomende opvangplaatsen, die we realiseren via kleinschalige materiële opvang onder meer bij de OCMW’s. Centra zijn een minder goede oplossing omdat ze asielzoekers tot afhankelijkheid dwingen. Onbeperkt plaatsen bij creëren heeft echter geen zin. Daarom geven we meer middelen aan de asielinstanties zodat de procedure sneller gaat.

Asielzoekers moeten alleen materiële, en geen financiële steun krijgen.

Materiële steun moet de norm zijn. Maar asielzoekers te lang in materiële steun houden maakt hen passief en afhankelijk en kraakt velen van hen psychologisch. Daarom leggen we een maximumtermijn van één jaar materiële steun vast in de opvangwet. Nadien volgt financiële steun via een spreidingsplan over de OCMW’s. De overgang van de materiële hulp naar de dienstverlening door het OCMW moet beter georganiseerd worden.

Afgewezen en uitgeprocedeerde asielzoekers moeten ook daadwerkelijk naar hun land van oorsprong worden gerepatrieerd.

We willen het terugkeerbeleid grondig hervormen. Daarin staat een tweesporentraject centraal, waarin dezelfde begeleider de asielzoeker begeleidt bij verblijfsprocedures en bij terugkeer. Groen! wil het aanbod voor vrijwillige terugkeer sterk uitbreiden. Gedwongen repatriëring moet meer een uiterste maatregel worden. Opsluiting kan enkel voor zeer beperkte duur en wanneer aantoonbaar is dat de persoon de terugkeer naar het land van herkomst tegenwerkt.

Immigratie waarbij onze economie baat bij heeft – van Indiase IT’ers bijvoorbeeld – moet kunnen.

Ja, maar immigratie die louter gericht is op het economisch nut voor België, is niet correct. Een rechtvaardig migratiebeleid houdt rekening met de behoeften van de landen van herkomst en van de migrant zelf. Naast Indiase IT’ers, zijn er ook mensen met een minder specifieke opleiding of mensen die niet in aanmerking komen voor gezinshereniging. Ook voor hen moet een legaal kader worden uitgewerkt. Groen! pleit voor een programma waarbij een maximale hoeveelheid mensen wordt toegelaten op basis van economische, sociale en humanitaire criteria.

lees ook