Geen crisis in "Sex and the City 2"

De slogan voor de eerste film, namelijk "Get Carried away", is niet meteen iets dat in het collectieve geheugen is blijven hangen. Maar met een ijzersterke titel als "Sex and the City" was dat ook niet echt nodig. Met zijn door luxelabels geobsedeerde personages was "SATC" sowieso een handelsmerk dat zijn gewicht in goud aard was.

Voor de sequel hebben de marketeers van Hollywoodstudio New Line zich ook niet bepaald uit de naad gewerkt. Hier klinkt de tagline, namelijk "Carrie on" zo mogelijk nog minder geïnspireerd.

Voor wie nog nooit over de succesrijke HBO-televisieserie "Sex and the City" en de onvermijdelijke verfilming(en) gehoord zou hebben - en puur statistisch moeten er ergens dergelijke mensen rondlopen - toch even dit: Carrie verwijst naar de New Yorkse columniste Carrie Bradshaw, het hoofdpersonage dat vertolkt wordt door Sarah Jessica Parker.

Net als haar hartsvriendinnen Samantha (Kim Cattrall), Charlotte (Kristin Davis) en Miranda (Cynthia Nixon) is zij indertijd naar Manhattan gekomen, op zoek naar de twee L’s: labels (merken) en love. Aan die zoektocht van de vier fashionista’s werden tussen 1998 en 2004 ruim negentig afleveringen gespendeerd en vier jaar later volgde dan nog eens de gelijknamige speelfilm, waarna Carrie in een van haar colums tot de verbazingwekkende slotsom kwam dat “liefde het enige merk is dat nooit uit de mode raakt”.

Ontrouw, botox en bikinilijnen

Toen de televisieserie afgelopen was, waren twee van de vier vrouwen reeds getrouwd. Dus bleef voor die eerste speelfilm eigenlijk alleen de vraag over of Carrie er uiteindelijk zou in slagen om Mr. Big (Chris Noth) te strikken, met als nevenvraag of Samantha nog altijd evenzeer in stomende seks geïnteresseerd zou blijven, zodat een belofte van echtelijke trouw niet meteen bovenaan haar prioriteitenlijstje zou komen te staan.

Er kwamen natuurlijk nog andere thema’s aan bod, zoals de moeilijke combinatie van carrière en moederschap, ontrouw en hoe moeilijk vergeving wel kan zijn, onverwachte zwangerschap en dure huisvesting in Manhattan, maar natuurlijk ook botox en bikinilijnen.

En nog het meest van al labels: van schoenen, jurken, accessoires, hoeden, lingerie, handtassen... Op die manier kreeg de film dan ook het uitzicht van een glossy modemagazine, dat men gedurende 2,5 uur mocht/moest doorbladeren.

Hype is nog niet voorbij

Toen vorig jaar bekend raakte dat er een vervolgfilm zou komen, bleek meteen dat de "SATC"-hype nog lang niet uitgedoofd was. Voor de "open auditions" die georganiseerd werden om figuranten te vinden die bereid waren om samen met het beroemde kwartet ergens in beeld te verschijnen, kwamen maar liefst 5.000 vrouwen opdagen.

En van zodra de draaiperiode van start ging, waren er ook de berichten over buitenopnames die moesten worden stilgelegd omdat er te veel kijklustigen rond de set hingen. Sequels bestaan in alle vormen en formaten. Bij een zogenoemde "franchise" als de "Indiana Jones"-films ligt dat makkelijk. Het titelpersonage is een avonturier annex archeoloog die de wereld kan rondreizen om telkens nieuwe avonturen te beleven en daarbij allerlei exotische gevaren te trotseren.

"Sex and another city"

Maar hoe kon men bij "Sex and the City 2" een vervolg breien aan de belevenissen van de vier vriendinnen en de stad uit de titel? Er circuleerden allerlei geruchten over mogelijke verhaallijnen. Zou het kunnen dat Mr. Big, de rijke echtgenoot van Carrie, ook getroffen zou worden door de wereldwijde financiële crisis? Kon het overwogen worden om de garderobe van Carrie ook de weerslag van deze precaire tijden te laten voelen?

No way! De enige referentie naar de economische crisis die uiteindelijk is overgebleven, betreft het feit dat Carrie, naast het peperdure appartement dat ze nu met Mr. Big deelt, ook nog steeds haar eigen appartement heeft, want gelet op de situatie van de immobiliënmarkt blijkt verkopen voorlopig geen optie! Tja, ook rijke mensen hebben zo hun eigen besognes.

Geen crisisverhaal dus in "SATC 2", maar eerder nog méér luxe en glamour, want door een samenloop van omstandigheden spendeert het viertal ruim de helft van de film niet eens in New York, maar op een andere locatie, namelijk in Abu Dhabi. Een alternatieve titel voor deze sequel kon dus "Sex and another City" geweest zijn, want in het Midden-Oosten fungeren er in dat verband toch nog altijd andere zeden en gewoonten. Maar de fashionista’s hoeven zich toch niet al te veel zorgen te maken. Onder de boerka’s wordt daar namelijk ook dure merkkledij gedragen.

Jan Temmerman