Wat hebben we geleerd?

Wetstraatjournalist Linda De Win is ook een fervente voetbalsupporter. Ze volgt het WK op de voet en schrijft haar bevindingen voor ons neer.

De eerste ronde is intussen in alle groepen gepasseerd en de tweede is gisteren begonnen. Wat hebben we intussen geleerd, zou Piet Huysentruyt vragen. Da's een moeilijke. Ik heb al een paar matchen gemist. Duitsland wegens verkiezingen. Spanje wegens mijn eigen Villa Politica en ook Brazilïe wegens af en toe toch een stapje in de wereld willen zetten. Maandagavond moest ik zelfs verstek geven voor Italië-Paraguay. U weet het of niet, maar ik ben Italianofiel.

Een vriend probeerde me op te naaien door te sms'en dat ik de spectaculairste match van het tornooi aan het missen was. Ik geef toe, één seconde heb ik getwijfeld. Maar niet langer. Want als Italïe wereldkampioen wordt, onderneem ik een bedevaart naar Scherpenheuvel. Voor u me op die tocht wil vergezellen, bij voorgaande zin hoort een smiley, want straks gaat die belofte me nog achtervolgen. Goed overigens dat we van die vervelende eerste matchronde af zijn.

Geen enkel team heeft tot nu een superindruk gemaakt. Tussen de verkiezingsresultaten door, is het wel doorgedrongen dat Duitsland indruk heeft gemaakt. 4-0 voor hun eerste match, terwijl andere teams gewoon de kat uit de boom keken. En wat meer zegt, de Duitsers kregen deze keer nog waardering ook!

Que pasa intussen con España?

Argentinïe heeft op de tweede voetbaldag ook zijn voet neergezet. Ok het was maar Zuid-Korea. Maar Argentinïe heeft zijn visitekaartje afgegeven. Maradona gaat zich niet zomaar opzij laten zetten.

Que pasa intussen con España? Ik dacht dat ze sinds het vorige Europees Kampioenschap eindelijk de ban hadden gebroken. Namelijk er niks van bakken als gedoodverfd winnaar. Presteren ze het toch maar om te verliezen van het saaiste voetballand ter wereld, Zwitserland!!!! Lo de siempre, noemen ze dat blijkbaar in het spaans, 't is altijd hetzelfde.

Wie me niet verrast, is Frankrijk. Ze liggen er na gisteren, zo goed als uit. De Franse spelers vertoonden geen greintje vechtlust. Meer geïnteresseerd in hun kapsel dan in het spel, als u het me vraagt. Eigen schuld, dikke bult dus. Hoewel, wat kan je verwachten met een coach als Dommenech aan het stuur? Onze bondstop is een zootje, maar vergeleken met Frankrijk zijn ze een voorbeeld van goed bestuur. Want een beetje serieuze bond zou zo'n coach toch al lang op de keien hebben gezet. Hoe dikwijls hebben we al niet gehoord, dat Dom zich laat leiden door de horoscoop bij de opstelling van zijn team. Dat ze daar nu nog altijd niet weten dat het NIET in de sterren geschreven staat!

PS Oh ja, ook gelezen dat Wimbledon de vuvuzela bant? Kwestie van niemand op ideeën te brengen:-)

Linda De Win