J-Lo draagt romcom "The back-up plan"

Het is al een tijdje geleden dat we Jennifer Lopez (°1969), J-Lo voor de fans, nog eens in de bioscoop aan het werk hebben gezien. De laatste keer was in 2006, in de dramatische thriller "Bordertown". Misschien had het succes dat Julia Roberts eerder gescoord had met de geëngageerde thriller "Erin Brockovich" toen ook Jennifer Lopez geïnspireerd om haar schouders en de rest van haar welgevormde lichaam onder de productie van deze aanklachtthriller te zetten. Moet kunnen.

Iedere superster heeft recht op zijn of haar ijdelheidproject. De gruwelijke en choquerende feiten waarop "Bordertown" gebaseerd was, namelijk. de honderden(!) moorden op Mexicaanse grensarbeidsters in de regio van Ciudad Juárez (die ongestraft bleven omdat ze nauwelijks onderzocht werden), verdienden weliswaar alle aandacht. Maar dat goede doel verdiende minstens een even goede film.

En daarin was regisseur Gregory Nava, die indertijd de carrière van J-Lo gelanceerd had met "Selena", niet geslaagd.
Die tegenvaller was nochtans niet de aanleiding waarom La Lopez haar filmcarrière enkele jaren "on hold" heeft gezet. De echte reden was haar zwangerschap, die haar en haar echtgenoot Marc Anthony een tweeling opleverde.

Maar nu is J-Lo dus terug met de romantische komedie "The back-up plan", waarin zij de rol speelt van een vrouw, die haar biologische klok voelt tikken, maar geen geschikte partner vindt - in het geval van Jennifer Lopez kan zoiets "casting against type" genoemd worden - en dus voor artificiële inseminatie kiest.

Dat blijkt te lukken, maar precies op dát moment loopt zij haar droomprins (rol van de Australische hunk Alex O’Loughlin) tegen het gespierde lijf... Als comebackfilm is "The back-up plan" niet meteen een uitschieter te noemen, maar het blijft wel leuk om de actrice met de beroemde bips (waar trouwens nog altijd niets mis mee is) op een bepaald moment van haar zwangerschap te horen klagen: "I miss my old ass".

Op een Oscarnominatie hoeft Lopez met deze film niet te rekenen, maar een Razzie Award moet ze nu toch ook weer niet te vrezen. Die heeft ze al eens gekregen, namelijk in 2004 voor haar vertolking in de miskleun "Gigli". Behalve als "worst acrtress" won zij voor die film ook in de categorie "worst screen couple" en dat was toen nog wel met haar voormalige beau Ben Affleck.

Bij de Razzies zijn ze duidelijk "dol" op La Lopez, want begin dit jaar kreeg ze zelfs een nominatie als worst actress of the decade voor haar opeenvolgende rollen in "Angel eyes", "The wedding planner", "Enough", "Gigli", "Jersey girl", "Maid in Manhattan" en "Monster-in-law".

"De koffer induiken met Jennifer Lopez"

Heeft zij dan nooit een échte prijs gewonnen? Toch wel! In 1999 kreeg ze een ALMA Award voor haar rol in "Out of sight" van regisseur Steven Soderbergh. ALMA staat voor American Latino Media Arts en die organisatie zet jaarlijks allerlei Latino’s en Latina’s (acteurs, regisseurs, muzikanten, zangers, M/V) in de bloemetjes.

Een jaar eerder was Lopez door ALMA ook al gelauwerd voor haar doorbraakrol in "Selena", waarin zij de rol speelde van de bijzonder populaire ‘Latin Queen’ Selena Quintanilla-Perez, een zangeres die amper 23 jaar was toen ze in 1995 overleed.
De film "Selena" heb ik nooit gezien, maar "Out of sight" wél en die zeer zwoele, spannende en erg mooie gangsterfilm zal ik mij altijd blijven herinneren, al was het maar omwille van de manier waarop regisseur Soderbergh aan de uitdrukking "de koffer induiken" een totaal nieuwe betekenis wist te geven.

Het was tegelijk een van de meest sexy filmscènes, waarbij geen spatje bloot te pas kwam. De details van de intrige van "Out of sight", gebaseerd op de gelijknamige roman van Elmore Leonard, zouden ons hier te ver leiden, maar die fameuze kofferscène willen we, voor zover nodig, toch nog even in herinnering brengen.

Hoofdpersonage George Clooney ontsnapt uit de gevangenis en door een samenloop van omstandigheden ziet hij zich daarbij genoodzaakt Jennifer Lopez te gijzelen en samen met haar in de koffer te kruipen van de vluchtauto, waarmee zijn handlanger (rol van Ving Rhames) aan de haal gaat.

Daar liggen ze dan, lepeltjesgewis, in die donkere koffer; Clooney weet niet goed hoe waar hij met zijn handen moet blijven om ongewenste intimiteiten te vermijden en dus niet met de rondingen van de gegijzelde Lopez in aanraking te komen. Zij had toen trouwens al de bijnaam "La Guitarra", omwille van haar ronde welvingen.

Maar hoe konden we dat allemaal zien in die donkere koffer? Omdat de remlichten van die vluchtauto regelmatig rood oplichten, ook aan de binnenkant! Dat moeten we toch ooit zelf eens uittesten.

Jan Temmerman