"Mama, zet het liedje van Michael en de wolf op"

Vandaag is het precies een jaar geleden dat de Amerikaanse zanger en entertainer Michael Jackson (50) is overleden. De King of Pop kreeg een hartstilstand in zijn huis in Holmby Hills. Het ongeloof en de verslagenheid bij de fans was groot. De redactie.be vroeg aan hen de mooiste herinnering aan hun idool. Hier leest u enkele reacties.

Als ik zijn muziek hoorde op de radio of op tv zag, werd ik altijd vrolijk en kon ik alles even vergeten. Ik was zeer onder de indruk van zijn danspassen en zijn uitbundigheid tijdens zijn optredens. Hij maakte ieder optreden weer speciaal op zijn manier. (Elisabeth Bogman)

Toen ik ongeveer 14 was, zag ik "Thriller" voor het eerst. Ik was alleen thuis. Het werd al donker en ik was te lui om op te staan en het licht aan te steken. Tot op de dag van vandaag is wat hij daar gerealiseerd heeft ongeëvenaard. in die tijd was het bijna een wonder. Maar wat was ik bang...ik wilde absoluut verder kijken... maar durfde eigenlijk niet. Best grappig als je bedenkt dat mijn jongste dochter Lilah nu vraagt "mama, zet het liedje van Michael Jackson en de wolf nog eens op". (Isabelle Alexander)

Afscheid gaan nemen in Los Angeles

Na Michaels dood konden we niet in België blijven. We wisten dat dit de laatste keer zou zijn dat we nog dicht bij Michael konden zijn, dus namen we het besluit om zo snel mogelijk naar Los Angeles te gaan. Enkele dagen later zaten we dan ook op het vliegtuig richting LA. Eerste halte was de Hollywood Walk Of Fame, waar Michaels ster omringd was door mensen die bloemen, beertjes en persoonlijke boodschappen achterlieten.

Er was zo een toeloop dat een aantal agenten niets anders deed dan geschenken verwijderen om plaats te maken voor de volgende fans die iets wilden achterlaten. De meeste fans namen foto’s van de ster, sommigen onder hen hadden tranen in de ogen. Daarna zijn we doorgereisd naar het huis waar hij overleden was en zijn we bij het huis van zijn ouders geweest.

De taferelen die we daar zagen, waren identiek, al was daar de persbelangstelling stukken groter dan aan zijn ster. Persauto's versperden de weg en de straat was afgesloten voor verkeer. Na LA zijn we doorgereisd naar een klein stadje vlakbij Neverland om daar de rest van de ons nog resterende tijd te verblijven. De plaats die hij ooit als zijn thuis beschouwde was omgeven door de pers, het kleine weggetje dat naar Neverland leidde was bezaaid met satellietwagens.

De fans bleven constant toestromen aan de poorten. Treurende fans, die ingetogen bloemen of kaartjes neerlegden, wisselden elkaar af met groepjes die met boomboxen aankwamen en luid Michaels muziek vierden.

Hoe verscheiden ook dat zij met het bericht van dit verlies omgingen, toch was er tussen de fans een band die hen samenbracht. Van ’s morgens vroeg tot midden in de nacht was er een komen en gaan van fans.

De laatste dag van ons verblijf hebben we op het kerkhof Forrest Lawn rondgelopen. Volgens de berichten zou hij daar begraven worden. Ook hier was de persbelangstelling groot. De politie bewaakten het terrein en helikopters vlogen rond. Uiteindelijk hebben we de memorial niet kunnen meemaken, een ticket hebben we niet kunnen bemachtigen. Achteraf bekeken zijn we erg blij dat we dit hebben kunnen doen, zodat we voor de laatste keer afscheid konden nemen van een legende. (Kjell Jansen)

Ongekend talent

Mijn eerste intense kennismaking met Michael Jackson was het album "Invincible". Zijn hits zijn alombekend, maar dit zijn ongekende pareltjes, de true Michael. Een onvergetelijke openbaring bij het horen van het a capella in "Speechless", het zinderende "Break of dawn", "Whatever happens" met Carlos Santana. Jammer dat de media zoveel oog hadden voor Michael Jacksons uiterlijk en zo beschamend weinig voor zijn ongekend talent. (Dania Nijs)