De clichés van de romantische komedie

Je moet "Leap year" bijna bewonderen om de manier waarop hij onvervaard zowat alle clichés van de romantische komedie in een film probeert te proppen. En toch is de slotsom dat je in de eerste plaats twee hoofdacteurs nodig hebt die simpelweg klikken. Zoals in "Leap year" dus.

* Tegengestelde karakters
Het zou veel te gemakkelijk zijn (en ook geen film opleveren), mochten de twee hoofdpersonages elkaar meteen in de armen vallen. Dus kunnen ze elkaar aanvankelijk niet uitstaan, ook al omdat hun karakters niet bij elkaar passen.

In "Leap year": Zij is een benepen burgertrut die altijd alles onder controle wil hebben en hij een slordige cafébaas die zich weinig of niets aantrekt.

* Cultuurschok
De twee hoofdpersonages hebben niet alleen een verschillend karakter, ze komen ook uit twee verschillende werelden met verschillende gewoonten, culturen of talen.

In "Leap year": Zij komt uit de hogere kringen van Boston, hij is een simpele Ier die op het platteland woont.

* De verkeerde partner
Zij heeft een uitstekende huwelijkskandidaat op het oog maar krijgt die niet te pakken. Intussen heeft iedereen al lang begrepen dat die andere kerel eigenlijk veel beter bij haar past maar het duurt een hele tijd voor zij dat ook door krijgt.

In ‘Leap year’: Zij heeft een relatie met een cardioloog maar die heeft haar na 4 jaar nog steeds geen huwelijksaanzoek gedaan.

* De onhandige held(in)
Zij probeert zich voor te doen als de voorname, deftige en welopgevoede vrouw die ze is (of denkt te zijn) maar slaagt erin om zich voortdurend belachelijk te maken.

In "Leap year": Ze breekt een hotelkamer af op zoek naar een stopcontact, stapt in koeienstront, glijdt in de modder van een heuvel, slaat een bruid K.O. en nog veel meer.

* Slechte chauffeurs
De romantische komedie is een genre dat het niet van zijn spannende autoachtervolgingen moet hebben, maar dat wil niet zeggen dat een ritje altijd zonder problemen verloopt.

In "Leap year": Hij moet haar naar Dublin brengen maar zijn auto is oud en wanneer ze moeten stoppen om koeien door te laten, helpt zij de wagen ook nog eens in de prak.

* De dronken scène
Alsof haar onhandigheid nog niet genoeg is, kijkt ze op een bepaald moment ook nog eens te diep in het glas. Waardoor ook het laatste greintje waardigheid dat haar restte ook vervliegt.

In "Leap year’" Op een trouwfeest kotst ze iemands schoenen onder.

* De ontboezeming
Hoe verschillend de twee hoofdpersonages ook zijn, door zo lang in elkaars gezelschap te verkeren, groeien ze naar elkaar toe. Een cruciaal moment is wanneer een van de twee iets opbiecht of vertelt "wat hij nog nooit aan iemand anders heeft gezegd".

In "Leap year": Zij vertelt over de eeuwige mislukkeling die haar vader is, hij heeft het over de Grote Liefde die hem door de vingers glipte.

* De bijna-kus
Van het een komt het ander en plots zitten ze in een situatie waar ze allebei zin hebben om elkaar goed vast te pakken. Alleen komt net op het laatste moment iets tussen.

In "Leap year": Hij vertelt in de ruïnes van een kasteel over een oude Ierse legende. En dan begint ziet ze de trein aankomen die ze absoluut niet mag missen.

* De verzoening voor een groot publiek
Nadat de laatste hoop vervlogen lijkt, duikt een van de twee hoofdfiguren alsnog op. En verklaart zijn/haar liefde voor de ogen van talrijke toeschouwers. Omdat hij/zij zo verliefd is dat elke schaamte niets meer uitmaakt.

In "Leap year": Een liefdesverklaring voor een volle Ierse pub.

* Het originele huwelijksaanzoek
Je kunt tussen de soep en de patatten "Zin om te trouwen?" vragen, maar er zijn ook andere manier om een hand te vragen. Hoe ongewoner hoe beter. Maar het kan ook omgekeerd, dat ze verwacht om ten huwelijk gevraagd te worden maar van een kale reis thuis komt.

In "Leap year": Drie huwelijksaanzoeken, waaronder die laatste soort.

Ruben Nollet