"Prince zong Purple rain tijdens stortbui"

16 jaar geleden zag ik Prince voor de eerste keer live. Indrukwekkend vond ik het. Maar dat lag misschien ook aan het feit dat ik voor de eerste keer een concert bijwoonde. (ok, Eros Ramazotti had ik ook al gezien, maar dat tel ik niet mee) Ik kon ook elk nummer meezingen, sprong op en neer om hem te zien, maar het enige dat ik me nog herinner waren zijn danseressen, wulps en zwetend, met slangen rond de nek. Echte slangen.

In Werchter waren het bling-bling-sieraden, grote oorbellen, schitterende armbanden en fonkelende ceinturen, en Prince droeg een wit gewaad, met een kleurrijk patroon, en een witte legging. Nu dacht ik toch dat dat al jaren niet meer fashion was, maar kijk, hij viel er wel mee op. Gaf zelfs bijna licht. De Jehova's ongetwijfeld erg blij. En hakken draagt ie niet meer, wegens heupproblemen. Het waren dan ook witte sneakers.

52 jaar is hij ondertussen, maar zijn gezicht staat strakker dan het mijne. Geen haar is hij veranderd. Zijn kapsel zelf trouwens ook niet. Om zeker niets te missen, keek ik al op voorhand naar de line up, en hij zou er om 22.15 uur aan beginnen. Ik was mooi op tijd, een half uur stappen tot aan de weide ingecalculeerd.

Wat bleek? Ik was te laat! Purpermans was er al om 21.30 uur aan begonnen, en had toen blijkbaar al show gegeven met de grootste hits. Op het ritme van Controversy deed ik net geen 20 minuten van het parkeerterrein tot aan de weide. En ik was niet de enige in een licht looptempo.

Snel een pintje besteld, een tweede voor onderweg, en een plaatsje gezocht. Dat ging verrassend snel, en had ook alle ruimte, want veel volk was er niet.

Maar, iedereen bewoog. De ene al wat meer dan de andere, er werd meegezongen, geklapt, en we deden wat er van ons gevraagd werd. "I love you, and you love me", werd er gegild. Ok, I love him, maar er mocht wel wat meer tempo in de show zitten.

Na 3 nummers zonderde Prince zich telkens even af, nam Mint Condition over, en kwam hij na 10 minuten weer terug. Dat deed hij zeker 4 keer. En hij had niet eens een andere outfit aangetrokken. (dan had ik het nog kunnen begrijpen).

Er vielen af en toe ook stiltes, niet alleen omdat de purperen royal even backstage ging, maar ook omdat er nummers werden gespeeld die het eighties-publiek nou niet meteen kon meelippen. Pintjes halen dan maar.

Allemaal waren we aan het wachten op de grote hits (nu, het kan dus best zijn dat ik die dus gemist had, in dat eerste half uur, grrrr) maar wat ik nog gehoord heb was: Kiss (topper!), Nothing compares to you, een paar covers, en dan een mix van dansbare, funky sounds.

De sfeer zat er wel goed in, hij wist dat hij in Belgium was, zei "dag" in beide landstalen, en ook de Nederlanders waren tevreden. Veel Nederlanders trouwens. Héél veel Nederlanders.

Plots rond iets voor elf zei hij "thank you and goodnight", en daar was ik dan al helemaal niet goed van. Nu al? en Get Off? Cream? 1999? (had ik blijkbaar dus gemist) When doves cry? Hallo?

Ik bleef een beetje op mijn honger zitten, en nieuwe nummers voorstellen op Werchter, leek me nu niet het beste plan. We willen feesten, zingen tot we hees zijn, en naar huis rijden met de best off in de cd-speler. Nog eens. Op repeat. Dat gevoel had ik dus niet.

Misschien stond ik wel op de verkeerde plaats? Na de security omgekocht te hebben met de meest vriendelijke glimlach ever, ben ik dan front stage geraakt. En ja hoor, volle bak daar. Hij had de weide waar hij ze wilde hebben.

Maar toch. Ik miste de klassiekers, hij ging iets te vaak weg, heeft 7 keer afscheid genomen, en mijn paraplu zat in de weg.
Over paraplu's gesproken, tijdens de stortbui zong hij, en heel Werchter, Purple rain. Perfecte timing.

Ik heb genoten van de sound, stem, de show, Mint Condition, wat een muzikaal talent, maar ik miste de sprankel. Misschien lag het ook gewoon aan mij? Teleurgesteld dat ik het eerste half uur gemist had.

En iedereen die ik nog tegenkwam na de show, vond het "fantastisch", "formidabel', "ik vond het echt goed", en "nou, die mot sjeker eens naar Nederland komen hoor". De fans waren tevreden.

En ik? Ik heb me nog een pintje besteld, een half uur terug naar het parkeerterrein gewandeld, mijn auto vastgereden, toen nog anderhalf uur aangeschoven, en uiteindelijk om half drie in bed gekropen. En het Controversy-wormpje kreeg ik er niet meteen uit.

Ann Reymen

De foto is een archieffoto van Prince op Roskilde, want tijdens het optreden in Werchter mocht niet worden gefotografeerd of gefilmd.