"Elke mijnwerker wil als laatste naar boven"

De 33 mijnwerkers die nu al meer dan 2 maanden vastzitten in een mijn in Chili, maken ruzie onder elkaar om als laatste naar boven gehaald te worden. De Chileense minister van Volksgezondheid noemt dat een teken van hun "solidariteit" en "kameraadschap".

"Om duidelijk te maken wat ze beleven, zal ik een conversatie ophalen die we gisteren gehad hebben", vertelde minister Jaimé Manalich aan de pers. "Ik zei hen dat we een volgorde moesten opstellen waarin ze naar boven gehaald zouden worden, en dat die volgorde samen met hen zou afgesproken worden en gebaseerd zou zijn op technische criteria".

"En wat was hun reactie?" "Heel goed, meneer de minister, maar ik zou graag als laatste naar buiten komen." Waarop een andere mijnwerker zei: "Neen, kameraad, ik had al gezegd dat ik de laatste zou zijn."  Die werd dan weer onderbroken door een derde mijnwerker : "Nee, nee, ik ben de laatste".  "De mijnwerkers bewaren een bewonderenswaardige instelling", zo besloot de minister, "van solidariteit en kameraadschap".

Intussen is er wel al een volgorde opgesteld om de mijnwerkers op te halen, in theorie altans. Als eersten zullen de "meest handige" aan bod komen, die het best in staat zijn te reageren mocht er iets misgaan. Na hen volgen de "zwaksten" en daarna de "sterksten", omdat die het langst kunnen wachten.

5 uur woensdagmorgen

Vanaf woensdagmorgen 5 uur onze tijd (middernacht dinsdag plaatselijke tijd) zal men beginnen de mijnwerkers naar boven te brengen. Dat heeft de Chileense minister voor Mijnbouw gezegd.

Vanmiddag is de versteviging voltooid van de schacht die werd gegraven naar de schuilplaats van de mijnwerkers. Intussen is ook al een eerste geslaagde test uitgevoerd met de speciaal ontworpen reddingsgondel die de mijnwerkers door de geboorde schacht omhoog moet brengen. Nu installeert men de kranen, lieren en katrollen om de gondel met telkens een mijnwerker naar boven te halen.

Per uur zal één mijnwerker naar boven kunnen gehaald worden. De tocht van de mijnwerker in de gondel zelf zou ongeveer 20 minuten duren.  

In kamp "Esperanza" (Hoop, foto's) stijgt de spanning, nu de redding merkbaar dichterbij komt. In het tentenkamp wachten de families van de mijnwerkers en honderden persmensen vol ongeduld tot de mijnwerkers opnieuw het daglicht zien.