Geen pointe voor homo’s in de crèmerie

Bart De Pauw heeft al heel wat televisiewatertjes doorzwommen. In 1994 brak hij echt door met de jongerenserie “Buiten de zone” en nu, 16 jaar later, ligt de dvd van de reeks in de winkel. "Van sommige scènes wist ik het bestaan niet meer af."

“Voor het brede publiek zal ik altijd Bart van “Schalkse ruiters” blijven”, zo begint Bart De Pauw het gesprek. “Toch word ik nog af en toe geconfronteerd met het verleden. Dan beginnen mensen plots te vertellen over scènes uit “Buiten de zone”, scènes waarvan ik het bestaan haast was vergeten.”

De Pauw vindt de doelgroep van “Buiten de zone” de moeilijkste doelgroep om televisieprogramma’s voor te maken. “Je moet die jongeren als volwassenen behandelen, niet als kinderen. Ze zoeken hun eigen plaats in de maatschappij, daar moet je dan ook gepaste oplossingen voor vinden”, aldus De Pauw.

Die gepaste oplossingen vond hij onder meer in nachtelijke brainstormsessies met Tom Lenaerts en Pietje Horsten. “Tijdens die brainstorms nam ik het schrijfwerk voor mijn rekening. Bij aanvang was mijn geschrift nog duidelijk leesbaar, maar na enkele pintjes was er van leesbaarheid geen sprake meer”, zegt De Pauw

“Buiten de zone” is een serie over een “jongerenfoon”, maar heeft de bedenker vroeger naar zo een jongerentelefoon gebeld? “Ja”, zegt De Pauw. “Ik heb weleens gebeld om er te praten over puberale dingen. En later ook, maar dat was om hen beet te nemen. Dan bleef ik onrealistische vragen stellen, tot er geen antwoord meer op kwam.”

Een derde reeks van “Buiten de zone” is niet meteen voor morgen, al heeft Bart De Pauw ooit wel enkele ruwe verhaallijnen geschreven voor een vervolg. “Het zou dan de bedoeling zijn dat we elkaar na 20 jaar weer tegenkomen. Misschien wordt dat ooit weleens uitgevoerd voor de 60e verjaardag van televisie in Vlaanderen”, laat De Pauw alles opties open.

Is zijn gevoel voor humor veranderd de voorbije 16 jaar? “Eigenlijk niet. Bij “Buiten de zone” had je constant de switch van droom naar werkelijkheid. Bij “Schalkse ruiters" had je dan weer de reportages die waar of niet waar waren en ook in “Het geslacht De Pauw” speelde ik voortdurend met realiteit en fictie. Dat zal dus altijd wel een rode raad in mijn tv-carrière blijven", aldus de televisiemaker.

Tot slot krijgt De Pauw een vraag voorgeschoteld die op de lippen brandt van verschillende fans. Hoe eindigt de mop “twee homo’s stappen een crèmerie binnen?" “Wel”, lacht De Pauw, “daar is eigenlijk nooit een pointe voor gevonden. Het is een zin die op zichzelf staat.”

Frederik Defossez