Leiders, filmmakers en Dr. House

De 33 mijnwerkers hebben 69 dagen vastgezeten in de kopermijn in het noorden van Chili. In die tijd is een band gegroeid tussen de 33 mannen, van 19 tot 63 jaar oud. Elk van hen heeft een eigen verhaal.

Nationaliteit

Op één na zijn alle mijnwerkers die vastzitten of -zaten Chilenen. Alleen de 23-jarige Carlos Mamani Solis is een Boliviaan. De man was nog maar 5 dagen aan de slag in de mijn toen de gang instortte en hij samen met de anderen vast kwam te zitten.

Leeftijd

De jongste van de 33 mijnwerkers is 19. De oudste, Mario Nicolus Gomez Heredia, is er 63. Heredia werd als 9e mijnwerker bovengehaald (foto). De man was al een mijnwerker toen hij amper 12 jaar oud was.

In de mijn werken heeft zijn gezondheid zwaar op de proef gesteld: hij lijdt aan een longziekte en heeft aan een van zijn handen slechts 2 vingers na een eerder mijnongeluk.

Ieder heeft zijn rol

Sommige van de mijnwerkers werkten zich al snel op als de leiders van de groep. Zo werd Heredia, de oudste, als een van de spirituele leiders van de groep beschouwd. Het was hij die aan de reddingswerkers een kruisbeeld en heiligenbeeldjes vroeg waarmee een klein altaar gemaakt werd.

Anderen ontpopten zich dan weer tot cameramannen en filmmakers. Zo hanteerde onder meer Florencio Antonio Avalos Silva de camera en maakte hij video's van het leven ondergronds om naar de familie bovengronds te sturen.

Een van de mijnwerkers, Yonnu Barrios Rojas (foto), zette zich dan weer in voor de verzorging van zijn collega's. Rojas was in een vorig leven nog verpleger. Hij kreeg van de andere mijnwerkers de bijnaam "Dr. House" mee. De Amerikaanse tv-serie is ook in Chili heel populair.

Geboortes en huwelijksaanzoeken

De hele tijd dat de mijnwerkers vastzaten, kregen ze brieven van familie en vrienden, om de hoop levend te houden. De 34-jarige Claudio Yanez Lopez kreeg een wel heel aparte brief. Zijn vriendin vroeg hem namelijk ten huwelijk in haar brief. Het koppel, dat 2 dochters heeft, zal trouwen zodra Lopez gered is.

Een van de mijnwerkers is ook vader geworden tijdens zijn "gevangenschap". Ariel Ticona Yanez werd vader van een dochtertje dat de naam Esperanza meekreeg, Spaans voor hoop. Via een videoconnectie die in de mijn werd neergelaten, kon hij de geboorte van het meisje rechtstreeks volgen.