Léopold Storme schuldig aan drie moorden

De jury in het proces van de Marollenmoord heeft Léopold Storme schuldig bevonden aan moord op zijn vader, moeder en zuster op 16 juni 2007. Bovendien was Storme op het ogenblik van de feiten toerekeningsvatbaar en is hij dat nu nog steeds, zegt de jury.

Morgen komt het hof opnieuw samen om de strafmaat te bepalen.

De jury had meer dan 8 uur beraadslaging nodig om een antwoord te geven op de 13 vragen die gesteld werden. De belangrijkste vragen waren of hij al dan niet de moorden gepleegd had en of hij toerekeningsvatbaar was en is.

Eerder vandaag had Storme een laatste keer getracht de jury te overtuigen van zijn onschuld. "Ik was in de winkel op de dag van de moorden, maar ik verzeker jullie dat ik mijn ouders en mijn zus Carloucka niet heb vermoord." Dat waren de slotwoorden van Léopold Storme op het proces van de Marollenmoord.

Storme bleef ontkennen

Al 3 weken lang ontkent Léopold Storme de moord op zijn ouders en zus op 16 juni 2007. De lichamen werden toen teruggevonden in hun winkel in de Marollenwijk, in de schaduw van het Justitiepaleis waar Storme nu terechtstaat.

In zijn slotwoord herhaalde hij nog maar eens dat hij de moorden niet heeft gepleegd. "Ik wilde absoluut een proces om uit te leggen wat ik heb meegemaakt. Maar ik blijf erbij dat ik onschuldig ben en zal dat mijn hele leven blijven zeggen."

Storme bleef ook bij zijn versie van de feiten: overvallers hebben zijn ouders en zus vermoord en hij was de enige die de moorddadige aanslag overleefde. "Die overvallers die ik heb gezien waren geen hallucinatie. Ik heb ze gezien net zoals ik jullie nu zie. Dat ik in een eerste versie mijn aanwezigheid in Brussel op de dag van de feiten heb ontkend, is betreurenswaardig en een broer en zoon onwaardig. Maar ik kan jullie verzekeren dat ik het niet heb gedaan. Ik zou mijn ouders en zus nooit iets kunnen aandoen. Mijn zus is in mijn armen gestorven."

Storme bedankte tot slot ook de mensen die hem al die jaren zijn blijven steunen. Hij noemde zijn familieleden "uitzonderlijke mensen" en zag in zijn advocaat iemand "die hem wist te begrijpen".

De jury moest zich niet alleen beraden over de schuld van Storme, maar onder meer ook over zijn geestestoestand want door de onenigheid tussen de psychiaters moesten de 12 gezworenen ook beslissen of hij toerekeningsvatbaar is of niet.