"Burlesque is entertainment voor de grote massa"

Hoofdactrice Christina Aguilera verzamelt al jaren boeken over burlesque theaters, regisseur Steve Antin heeft een zus die mee aan de wieg stond van de Pussycat Dolls. Het zou de musical "Burlesque" dus niet aan authenticiteit mogen ontbreken.

Een half jaar geleden besteedde deze site naar aanleiding de film "Tournée" van Mathieu Amalrics al eens aandacht aan "new burlesque", een theatergenre dat een tijdje uit het vizier was verdwenen, maar de laatste jaren weer volop geapprecieerd wordt.

In "Tournée" maakten we kennis met een groep (meestal) vrouwelijke performers die hun optredens vullen met vaudeville, cabaret, acrobatiek, musicalnummers, dans en stand-upcomedy, vaak overgoten met verleiding en erotiek. Striptease met de nadruk op "tease".

Als "Tournée" de realistische (of toch op zijn minst de Franse) versie van het verhaal toonde, dan presenteert de film "Burlesque" van de week de Hollywoodvariant. Het verhaal is om te beginnen op klassieke leest geschoeid: meisje uit een klein dorp koestert grote dromen, verhuist naar de grote stad, moet knokken om erkenning, maar breekt door vanwege haar onmiskenbare talenten. In deze film ligt de doorbraak in de Burlesque Lounge, een theater dat moet knokken om te overleven en doet denken aan de Crazy Horse in Parijs.

De kracht van het feminisme

Het belangrijkste verschil tussen "Burlesque" en "Tournée" staat echter op het podium. Terwijl de performers in "Tournée" vrouwen zijn die zich hoegenaamd niet schamen om hun volronde vormen, zien we in "Burlesque" modellen die ernaar smachten om de voorpagina’s van tijdschriften te halen en niet vies zijn om daarvoor chirurgische hulp in te roepen. Dat Cher een van de hoofdrollen speelt, zegt genoeg.

Toch meent hoofdactrice Christina Aguilera, die hier haar acteerdebuut maakt, dat "Burlesque" het over de kracht van het feminisme heeft. “Als het op sensualiteit en seksualiteit aankomt, wordt er altijd met twee maten en twee gewichten gewerkt", oppert ze.

"Mannen en vrouwen mogen er niet op dezelfde manier meer omgaan. Ik heb altijd geprobeerd om daar commentaar op te geven, via mijn songs, mijn videoclips en nu ook deze film. Ik wil vrouwen tonen dat ze zich comfortabel mogen voelen in hun vel, in hun lichaam. Ze zijn het waard om op een podium te gaan staan en energie en charisma uit te stralen."

Burlesque is geen striptease

"Burlesque" gaat over vrouwelijke kracht, daarmee is ook regisseur/scenarist Steve Antin het eens. Als broer van Pussycat Dolls-oprichtster Robin Antin koestert hij al langer een fascinatie voor de kunstvorm en hij wou in zijn script trouw blijven aan de geest van het genre.

“Laat me om te beginnen een groot misverstand uit de wereld helpen", stelt hij. “Burlesque is geen striptease. Die associatie is in de States pas begin 20e eeuw ontstaan, geïnspireerd door de danstheaters in Parijs. Voordien waren Burlesque grappige shows met zang, dans, vertellingen en parodie. En vaak ook met een guitige knipoog. Het mag een beetje gewaagd zijn maar nooit expliciet. Het was entertainment voor de grote massa en dat wou ik ook met deze film bereiken.”

Ruben Nollet