Paltrow maakt comeback als countryzangeres

Sterzangeres Kelly Canter (rol van Gwyneth Paltrow) heeft ooit betere tijden gekend, maar ze kon blijkbaar niet van de fles blijven. Op een bepaald moment was ze tijdens een optreden zelfs zo dronken dat ze van het podium tuimelde, met een miskraam als gevolg. Als de film begint, zit Kelly al een tijdje in een afkickcentrum, maar ze lijkt nog altijd kwetsbaar en niet helemaal klaar om opnieuw de confrontatie met de grote boze buitenwereld aan te gaan.

Haar man én manager James Canter (rol van Tim McGraw) vindt echter van wel en haalt haar dus uit de ontwenningskliniek om opnieuw "on the road" te gaan, met een show die de veelbelovende titel "Encore" draagt. Maar is zo’n overhaaste comeback wel zo’n goed idee?

Bij deze summiere samenvatting hebben we een belangrijk element nog niet vermeld, maar dat zit natuurlijk al geïmpliceerd in de titel "Country strong". Kelly Canter is inderdaad een beroemde countryzangeres. En wat het tweede woord in de titel betreft, dat wordt dan weer door de begeleidende slagzin verduidelijkt, namelijk: "It doesn’t matter where you’ve been as long as you come back strong."

Het betreft hier dus een comebackstory en eigenlijk hoefde het woord "country" dan niet eens in de titel te staan om te laten vermoeden dat dit verhaal zich in het milieu van de country-and-westernmuziek zou afspelen. Films in dat specifieke genre hebben het immers nogal vaak over artiesten met een drank- en/of drugprobleem, waarbij ze, als het een beetje meevalt, toch nog een tweede kans kregen. Dat moet daarom niet altijd tot een nieuwe succesvolle muziekcarrière leiden, maar zo’n "second chance in life" kan ook betekenen dat, na jaren eenzaamheid "on the road", toch echte liefde aan de horizon verschijnt.

Meer countryverdriet in "Tender mercies" en "Crazy heart"

Dat was bijvoorbeeld het geval in "Tender mercies" van regisseur Bruce Beresford uit 1982, waarin Robert Duvall zo’n "down-on-his- luck"-countryzanger speelde, die door zijn drankverslaving zowel z’n carrière als zijn gezin is kwijtgeraakt. Maar uiteindelijk vindt Mac Sledge toch nog een beetje eenvoudig geluk bij weduwe Rosa Lee (rol van Tess Harper).

Deze mooie en tedere film werd vaak in herinnering gebracht toen twee jaar geleden "Crazy heart" van regisseur Scott Cooper in roulatie kwam, met dit keer Jeff Bridges in de hoofdrol als Bad Blake, een nogal verlopen en verzopen countryzanger die zijn onheilspellende naam duidelijk niet gestolen heeft, maar dan toch - ook al is het misschien maar tijdelijk - een beetje rust vindt bij journaliste Jean (rol van Maggie Gyllenhaal). Toeval of niet: voor zijn vertolking kreeg Jeff Bridges, na een resem nominaties, eindelijk de Oscar als beste acteur die hij reeds veel eerder verdiend had, net zoals Robert Duvall indertijd ook eerst enkele Oscarnominaties moest krijgen vooraleer echt gelauwerd te worden voor zijn rol in "Tender mercies".

Veel Oscars voor vertolkingen van country-artiesten

Oscar blijkt eigenlijk wel een boontje te hebben voor films over countrymuziek. In 1980 speelde Sissy Spacek de hoofdrol in "Coal miner’s daughter" van regisseur Michael Apted, een biopic over countrylegende Loretta Lynn, met Tommy Lee Jones in de rol van haar echtgenoot Mooney. Sissy Spacek kreeg de Oscar als beste actrice voor haar vertolking in deze film, waarvan de titel verwijst naar de bescheiden afkomst van deze countryster. Het was met andere woorden dus ook een "from rags to riches"-verhaal.
 

Een andere biopic uit de wereld van de countrymuziek was "Sweet dreams" van regisseur Karel Reisz uit 1985, waarin Jessica Lang de hoofdrol vertolkte van een andere vrouwelijke countrylegende Patsy Cline, die op het hoogtepunt van haar carrière omkwam bij een vliegtuigcrash. Ze was toen amper 30 jaar. Jessica Lang kreeg voor die rol toen een Oscarnominatie als beste actrice.

Oscartriomf was er ook voor Reese Witherspoon als beste actrice in "Walk the line" uit 2005 van regisseur James Mangold, waarin zij de rol speelde van June Carter, dé grote liefde van countryzanger Johnny Cash, die toen vertolkt werd door Joaquin Phoenix. Die kreeg wel een Oscarnominatie als beste acteur voor zijn vertolking, waarbij hij ook zelf de liedjes van Cash zong, maar de Oscar ging dat jaar naar Philip Seymour Hoffman voor zijn hoofdrol in een andere biopic, maar dan wel van een literaire legende, namelijk Truman Capote in "Capote" van regisseur Bennett Miller.

Voor haar nochtans goede vertolking in "Country strong" kreeg Gwyneth Paltrow geen Oscarnominatie, maar er was wél een best original song- nominatie voor "Coming home", het liedje dat Paltrow op zeer overtuigende wijze zelf ten gehore brengt in de film. Het zal Gwyneth Paltrow misschien pijn gedaan hebben dat ze zelf niet bekroond werd, maar hartzeer en andere desillusies zijn nu eenmaal hét materiaal waaruit de beste countrysongs gedistilleerd worden.

Jan Temmerman

Country strong (VS)

regie: Shana Feste
met: Gwyneth Paltrow, Leighton Meester, Tim McGraw
release: woensdag 25 mei