Het verband tussen Woody Allen en "Kung fu panda"?

Wat hebben de films van Woody Allen gemeen met de meeste Amerikaanse animatiefilms die we tegenwoordig in de bioscoop te zien krijgen? Ze kunnen allemaal bogen op een indrukwekkende cast vol bekende namen (en daar stopt dan meestal ook elke gelijkenis).

Op de generiek van de romantische komedie "Midnight in Paris", waarmee Woody Allen vorige maand het Festival van Cannes mocht openen, duiken de namen op van Owen Wilson, Rachel McAdams, Michael Sheen, Marion Cotillard, Adrien Brody, Kathy Bates en zelfs Carla Bruni. En in de credits van "Kung fu panda 2", de nieuwe digitale animatiefilm van regisseuse Jennifer Yuh voor DreamWorks, vinden we bij voorbeeld de namen terug van Jack Black, Angelina Jolie, Dustin Hoffman, Gary Oldman, Jackie Chan, Seth Rogen, Lucy Liu, Michelle Yeoh en zowaar ook Jean-Claude Van Damme!

Beide films kunnen dus bogen op een beroemde sterrencast, maar er is toch een belangrijk verschil. In het geval van Woody Allen is het sinds jaar en dag een soort traditie geworden dat zowat elke zichzelf respecterende acteur of actrice hoopt een telefoontje te krijgen van de bekende regisseur.

Het hoeft niet eens voor een hoofdrol te zijn en ze weten inmiddels ook wel dat ze op voorhand nooit het hele scenario zullen te lezen krijgen en dat er geen gigantische honoraria te verdienen zijn, want de films van Woody Allen worden nu eenmaal met een, zeker naar Hollywoodnormen, bescheiden budget gedraaid. Maar blijkbaar wil zowat iedereen graag een Woody Allentitel in zijn of haar filmografie genoteerd zien staan.

Er is "celebrity casting" maar ook "stunt casting"

Bij animatiefilms is de trend voor zogenaamde "celebrity casting"
relatief nieuw. Toegegeven, we gaan nu wel héél ver terug in de tijd, maar herinnert iemand zich nog wie de stemmen leverde voor bij voorbeeld "Bambi", "Lady and the tramp" of "The jungle book"? OK, van die laatste film zal misschien de naam van de beroemde zanger Louis Prima een belletje doen rinkelen, maar dat kwam voornamelijk omdat hij daarin de onvergetelijke rol van King Louie of the Apes mocht vertolken.

Maar toen de nieuwe animatiestudio van DreamWorks in 1998 uitpakte met zijn eerste computergestuurde animatiefilm, namelijk "Antz" dan gebeurde dat met een sterrencast die nu nog steeds naar adem doet snakken, namelijk Sharon Stone, Dan Aykroyd, Anne Bancroft, Danny Glover, Gene Hackman, Jennifer Lopez, Sylvester Stallone, Christopher Walken en... jawel, Woody Allen.

Voor dit soort "celebrity casting" werd binnen de kortste keren een specifieke benaming bedacht, namelijk "stunt casting". Een ander typisch voorbeeld van dergelijke "stunt casting" gebeurde ook bij "Shark tale" uit 2004, want toen prijkten de namen van Will Smith, Jack Black, Robert De Niro, Renée Zellweger, Angelina Jolie, Martin Scorsese, Peter Falk, Ziggy Marley, Doug E.Doug en zelfs de bekende tv-journaliste Katie Couric op de generiek.

Filmstudio's krijgen sterren makkelijker in praatshows

Niet iedereen is echter even gelukkig met de vlucht die "celebrity casting" genomen heeft. Dat geldt dan in eerste instantie voor de gewone "voice actors". Zij hebben immers alleen maar hun stem en geen bij het grote publiek bekend gezicht/naam om aan de bak te komen.

Zij klagen dan ook vaak over oneerlijke concurrentie, omdat zij van mening zijn dat de casting van "voice talent" bij allerlei animatiefilms minder met talent dan met publiciteit te maken heeft. Zowat elke talkshow op gelijk welk Amerikaanse televisiestation zal immers graag zendtijd ter beschikking stellen van Johnny Depp als die iets wil komen vertellen over zijn nieuwe animatiefilm "Rango". Of van Angelina Jolie als die zin zou hebben om van gedachten te komen wisselen over haar personage van Tigress in de beide "Kung fu panda"- films.

Maar iemand als Victor Garber, die in "Kung fu panda 2" zijn stem leent aan het personage van Master Rhino? Tja, zo iemand krijgen de filmstudio’s nooit aan de praatshows verkocht.

Nog werk genoeg voor de "voice actors"

Maar het is toch niet alleen kommer en kwel voor de gewone "voice actors". Als een bepaalde animatiefilm succes heeft en dan een franchise wordt, dan volgen er vaak ook videogames en/of televisieseries. En dat zijn dan weer zaken waarvoor die grote sterren niet of nauwelijks belangstelling hebben.

Zo mocht ene Mark Moseley de stem leveren van Donkey in de verschillende "Shrek"- videogames, terwijl de voiceover in de films zelf afkomstig was van Eddie Murphy. En iedereen herinnert zich natuurlijk het fantastische stemwerk dat Robin Williams leverde als de Genie, de geest uit de wonderlamp van "Aladdin", maar voor de 86 episodes van de televiseries die daarop volgden, werd beroep gedaan op ene Dan Castellaneta.

Behalve voor op animatiefilmhits gebaseerde videogames en televisieseries, waarbij vooral "soundalikes" en imitatoren gesolliciteerd worden, zijn er tegenwoordig trouwens steeds meer jobaanbiedingen voor "voice actors", gaande van ontelbare commercials over zogenaamde "mobile phone content" en "in-flight safety announcements" tot de "voice clips" in allerlei speeltjes. Kortom, ondanks de trend van "celebrity casting" hoeven ook onbekende stemacteurs niet "stil" te blijven zitten.

Jan Temmerman

Kung fu panda 2 (VS)

van Jennifer Yuh Nelson
met Jack Black, Seth Rogen, Angelina Jolie, Lucy Liu, Gary Oldman, Jackie Chan, Jean-Claude Van Damme
release woensdag 15 juni