"Wil publiek eraan herinneren hoe goed Kudo's film is"

Op zijn 50e heeft de Japanse regisseur Takashi Miike al zoveel langspeelfilms gemaakt dat je nauwelijks kunt uitmaken de hoeveelste "Thirteen assassins" eigenlijk is (nummer 70? 71? 72?). In elk geval gaat het om een remake van de gelijknamige actiefilm van Eichi Kudo uit 1963, een "Seven samurai"-achtig verhaal over 13 huurdoders die de taak op zich nemen om een kwaadaardige oorlogsheer en diens 200 manschappen een halt toe te roepen.

Dat Takashi Miike het bloedvergieten, de actie en de spanning waar het verhaal om vraagt voor elkaar kon krijgen, weten we al sinds hij internationaal doorbrak met huiverfilms als "Fudoh: The next generation", "Audition" en "Ichi the killer". In "Thirteen assassins" de regisseur echter zien dat hij ook de dramatische kant kan vatten.

Hoe dicht ligt deze versie bij de originele film?

Takashi Miike: De plot is zo goed als identiek. Als ik iets veranderd heb, is het dat de slechterik deze keer nog slechter is. Maar los daarvan wou ik zo dicht mogelijk bij het origineel blijven. Uit respect, want ik vind dat je bij een remake niet je eigen versie van het verhaal moet brengen. Een remake moet de ambitie hebben om het origineel te herscheppen.

Welk creatief plezier put je daar dan persoonlijk uit?

Takashi Miike: Het plezier is dat ik mezelf een plezier kan doen. In wezen ben je je eigen publiek. Als je een remake maakt, ga je op zoek naar de bedoelingen die de makers van het origineel destijds hadden. Die achterhalen is heel aangenaam. Je wil dat de makers van het origineel bij het zien van jouw film trots zijn op wat zij destijds gemaakt hebben.

Is het vandaag gemakkelijker of moeilijker om een film als deze te maken?

Takashi Miike: Veel moeilijker. Vroeger bestond er een studiosysteem dat dit soort films produceerde. Voor hen waren samoeraifilms normaal en natuurlijk. Vandaag is de situatie anders. We hebben geen sets of paarden, de acteurs zijn niet getraind om met paarden of zwaarden om te gaan. Voor ons was de grootste uitdaging om het überhaupt voor elkaar te krijgen. Wij moesten in wezen van nul beginnen.

"Thirteen assassins" is een film in twee delen. Hij begint heel rustig en verandert plots in een actiefilm. Vergt zoiets een specifieke aanpak?

Takashi Miike: Ik wou een zo groot mogelijk contrast voor elkaar krijgen. In die eerste helft gebruik ik bijvoorbeeld heel weinig muziek. Ik hou de cameravoering bescheiden en hou alle emoties zoveel mogelijk af. Ik wil dat de acteurs en het publiek hun energie sparen, zodat ze tijdens de lange climax alles kunnen geven. Als de film geslaagd is, heeft "Thirteen assassins" eigenlijk veertien helden, met het publiek als extra participant. Maar om dat te bereiken, heb je die meer ingetogen eerste helft nodig.

In 1963 werd Eichi Kudo’s film meteen vergeleken met Kurosawa’s "Seven samurai". Op welk vlak vindt u "Thirteen assassins" een betere film?

Takashi Miike: Lastige vraag. "Seven samurai" is zo’n meesterwerk, een film met zo’n geweldige vaart en zoveel invloed op de filmgeschiedenis dat het moeilijk is om hem te overtreffen. Ik vind het een van de beste voorbeelden van een regisseur die toont wat hij in zijn mars heeft. Daar wil ik mijn vingers niet aan verbranden.

Maar u vond wel dat u "Thirteen assassins" kon verbeteren?

Takashi Miike: Ik vergelijk mijn versie liever niet met het origineel. Het is geen competitie. Kudo’s maakte zijn "Thirteen assassins" toen ik amper drie was en de film is een beetje vergeten. Een moderne toeschouwer die hem wil zien, zal veel moeite hebben om een deftige kopij te vinden. De meeste mensen die jonger zijn dan 60 kennen de film niet. Met deze remake wil ik het publiek eraan herinneren hoe goed Kudo's film is, hoeveel emotie erin steekt. Als je er per se je eigen visie in wil proppen, is de kans groot dat je iets wil maken wat het publiek niet wil zien.

Eén verschil is alvast de veldslag waarop het verhaal uitdraait. In Kudo’s film duurt die ongeveer 20 minuten, in uw film dik 3 kwartier.

Takashi Miike: Veel hing af van de wilskracht en energie die de acteurs die we voor de film verzameld hadden aan de dag konden leggen. Met een andere cast was de veldslag waarschijnlijk korter geweest. Dit leek me de ideale lengte voor deze groep acteurs. Het was een natuurlijk proces. Mijn producenten bleven maar zagen dat ik in de scène moest snoeien maar telkens als ik het probeerde, merkte ik dat ik dingen miste. Vandaar een veldslag die 48 minuten duurt. Uiteindelijk is er zoveel bloed gevloeid dat je nauwelijks nog ziet wie welk personage is. Maar zo gaat het er ook aan toe in een echte veldslag, denk ik.

Ruben Nollet

Thirteen assassins (Jap)

regie: Takashi Miike
met: Koji Yakusho, Takayuki Yamada, Yusuke Iseya, Goro Inagaki
release: woensdag 13 juli