Is de legendarische Howard Marks wel "Mr. Nice"?

Mr. Nice is slechts één van de vele pseudoniemen of schuilnamen waarvan Howard Marks gedurende zijn turbulente leven gebruik heeft gemaakt. De man heeft dan ook de meest uiteenlopende beroepen uitgeoefend en de meest diverse activiteiten ontplooid. Veel daarvan hadden met drugs te maken. Eigenlijk is het een half mirakel dat Howard Marks het allemaal overleefd heeft en het ook nog eens neergeschreven heeft in een autobiografie "Mr. Nice". Dat is nu ook de titel geworden van de biopic van regisseur Bernard Rose, met acteur Rhys Ifans (bekend uit o.m. "Notting Hill", "The boat that rocked" en "Mr. Nobody") in de titelrol.

Volgens de synopsis van de film "Mr. Nice" zou Howard Marks onder meer "nuclear physicist, marijuana connoisseur, school teacher, money launderer, fugitive and spy" geweest zijn, en daarnaast ook nog "raconteur, travel agent, writer, philosopher of science, rock promotor and public speaker". Maar zijn roemruchte reputatie heeft hij ongetwijfeld opgebouwd als "the biggest dope smuggler on the planet".

Volgens sommige bronnen zou hij op een bepaald moment maar liefst 10 procent van de wereldhandel in hasj in handen hebben gehad, waarbij hij letterlijk tonnen hasj vanuit Pakistan in Engeland en in Amerika zou binnengesmokkeld hebben. Dat laatste zou hij bij voorbeeld gedaan hebben via de luidsprekers van de band Pink Floyd. Of de muzikanten zélf op de hoogte waren, is niet erg duidelijk, want volgens Mr. Nice verliep die connectie via hun roadmanager.

Op een bepaald moment liep Howard Marks dan toch tegen de lamp en werd hij in de States veroordeeld tot een gevangenisstraf van 25 jaar. Na zeven jaar cel werd de inmiddels "legendary pothead"  voorwaardelijk vrijgelaten wegens goed gedrag. Maar dat belette hem niet om nog altijd campagne te blijven voeren voor de legalisatie van cannabis.

"Misschien een held, maar daarom nog geen heilige"

Wat het leven van Howard Marks en nu dus ook de film duidelijk maakt, is dat de hardnekkigheid waarmee drugs in het verdomhoekje van de illegaliteit gestopt blijft een soort zwarte markt creëert, die zowel met misdaad als terrorisme gelinkt blijft.

Mr. Nice onderhield tijdens zijn woelige carrière als drugsbaron namelijk "zakelijke’"contacten met zowel de mafia als de IRA, maar ook met de CIA en de Britse geheime dienst MI6.

In feite was Howard Marks een kind van de sixties en dat heeft hem ondertussen tot een soort cultureel icoon gemaakt, maar in een interview benadrukt regisseur Bernard Rose dat hij "misschien wel een held kan zijn, maar daarom nog geen heilige". "Howard was niet geïnteresseerd in het veranderen van de wereld. Hij zag het allemaal als "one big business opportunity". En hij was daar zeer succesvol in", aldus Rose.

Marks nam af en toe een kijkje op de set

De film "Mr. Nice" mag dan wel gebaseerd zijn op de gelijknamige autobiografie, maar het is daarom nog geen documentaire geworden. Een leuke anekdote van cineast Bernard Rose maakt trouwens duidelijk dat één en ander misschien toch wel met een korreltje zout moet genomen worden.

Omdat hij zo’n charmante persoonlijkheid blijkt te hebben - "He really is Mr. Nice!" - zag de regisseur er geen graten in dat Howard Marks regelmatig een bezoekje bracht aan de filmset. Zo nu en dan ging Rose hem dan vragen wat hij van de opnames vond en als reactie volgde dan meestal iets in de zin van: "It’s exactly how it really looked."

Toen de regisseur dat antwoord een paar keer gehoord had, kreeg hij toch een beetje argwaan. En dus vroeg hij: "You don’t really remember anything about it at all, do you?". Het antwoord liet niet lang op zich wachten: "No!".

Behalve een autobiografie en een biopic heeft Howard Marks ook een eigen website op zijn naam staan, namelijk www.howardmarks.co.uk, waarop de bezoeker verwelkomd wordt met de boodschap: "You’ll like him."

Jan Temmerman

Mr. Nice (GBr)

van Bernard Rose
met Rhys Ifans, Chloë Sevigny, David Thewlis
release woensdag 10 augustus