"Verschrikkelijke koelheid, maar met veel passie"

Gisteren is de Franse actrice Isabelle Huppert in Gent gelauwerd voor haar carrière met de Joseph Plateau Award. Huppert stelde op het Filmfestival van Gent haar nieuwe film voor "Mon pire cauchemar", een romantische komedie waarin ze aan de zijde speelt van Benoît Poelvoorde.

Even na acht uur verscheen Huppert op de rode loper in Gent. Ze was gekleed in een eenvoudige, maar stijlvolle zwarte jurk en een zwarte jas tot aan de knie. Een kleine schare fans had postgevat op de trappen van de Kinepolis-bioscoop en onthaalde de actrice op een applaus. Huppert deelde enkele handtekeningen uit en wisselde daarna een woordje met enkele Gentse prominenten.

Artistiek directeur Patrick Duynslaegher leidde Huppert in als een icoon van de cinefiele cinema, die toch een grote populariteit geniet. Ze schuwt het filmavontuur niet en werkt zowel samen met gevestigde namen als met jonge filmmakers. De personages die ze vertolkt worden vaak gekenmerkt door een neurotisch, kil of gewelddadig karakter.

"Wie is Joseph Plateau?"

Jacques Dubrulle, de directeur van het Filmfestival, prees haar als een geboren actrice die enorm veel klasse en talent heeft. "Ze kan een verschrikkelijke koelheid uitstralen, maar doet dat met enorm veel passie", zei hij. Huppert zei dat ze ontroerd was dat ze de Plateauprijs in ontvangst mocht nemen.

"Ik wist van het bestaan af van de prijs, maar wie is Joseph Plateau?", vroeg ze zich af.

Toen ze de prijs wat beter bekeek, kon ze Plateau snel plaatsen. Hij ontwikkelde namelijk een toestel, waarmee je een serie van opeenvolgende tekeningen als één vloeiende beweging kunt zien. De award is daarop gebaseerd. Plateau lag daarmee aan de basis van de cinema in de eerste helft van de 19e eeuw. Door zijn optische onderzoeken werd hij echter blind. Dat tragische detail vond Huppert erg interessant.

"Jullie gaan zich zeker amuseren"

Isabelle Huppert is dit jaar zonder enige twijfel de actrice met het grootste palmares die het Filmfestival van Gent aandoet. Ze kreeg als enige actrice dertien nominaties voor de César voor beste actrice, de belangrijkste Franse filmprijzen, waarvan ze er één wist te verzilveren (voor haar rol in "La cérémonie"). Voorts won ze ook twee keer de prijs voor beste actrice op het Filmfestival van Venetië (voor "Une affaire des femmes" en "La cérémonie") en op het Filmfestival van Cannes (voor "Violette nozière" en "La pianiste").

Ze maakte vooral naam als tragédienne, maar in haar nieuwe film "Mon pire cauchemar" houdt ze het luchtiger en speelt ze met haar imago van kille actrice. In de film vertolkt ze de rol van een harde zakenvrouw, die het er moeilijk mee heeft dat haar zoontje ondermaats presteert op school. Als hij optrekt met een intelligent vriendje, moedigt ze die vriendschap dan ook aan. Dat vriendje blijkt dan weer een zeer boertige vader te hebben (vertolkt door Benoît Poelvoorde), die door haar partner in huis gehaald wordt als aannemer om hun chique appartement te renoveren.

Huppert mocht zelf haar nieuwe film inleiden. "Het is een komedie. Jullie gaan zich zeker amuseren en veel lachen", zei ze. "Ik hoop dat jullie tevreden naar huis gaan."