Frans-Duitse onenigheid net voor de EU-top

De toplui van Duitsland, Frankrijk, het IMF en de Europese Centrale Bank zijn in Frankfurt bijeen om een gemeenschappelijk standpunt te vinden voor de cruciale Europese top van dit weekend.

De Frans-Duitse as is al een halve eeuw de spil van de Europese eenmaking, maar vanavond is daar weinig van te merken. De Franse president Nicolas Sarkozy is na een kort bezoek aan zijn hoogzwangere vrouw Carla Bruni in het ziekenhuis, opnieuw naar Frankfurt gevlogen.

Daar zal hij topoverleg houden met de Duitse bondskanselier Angela Merkel, met topvrouw Christine Lagarde van het Internationaal Muntfonds, voorzitter Jean-Claude Trichet van de Europese Centrale Bank en diens opvolger Mario Draghi (links). Ook EU-Commissievoorzitter José Manuel Barroso en EU-president Herman Van Rompuy zijn aanwezig.

Uit de gastenlijst blijkt duidelijk hoe ernstig de meningsverschillen tussen Parijs en Berlijn wel zijn. Die moeten opgelost zijn voor de EU-top dit weekend kan beginnen. Die top is al een week uitgesteld en nog verder dralen zou de financiële markten helemaal horendol krijgen.

Toch temperde bondskanselier Merkel de verwachtingen door de opmerking dat een ontmoeting wellicht niet het einde van de schuldencrisis zal inluiden. Zondag moet er evenwel wel tenminste het begin van een oplossing zijn, zoniet gelooft niemand nog dat de Europese leiders de situatie onder controle krijgen.

Noodfonds, "haircut" en sterkere banken

Om de crisis te bedaren wil Frankrijk het financiële noodfonds EFSF (European Financial Stability Facility) meer slagkracht geven. Een eerste idee om dat fonds om te vormen tot een soort bank die meer middelen zou kunnen ophalen, is al neergesabeld door Merkel.

Volgens sommige bronnen zou er nu een plan op tafel liggen om de capaciteit van het EFSF te verhogen van 440 naar 1.000 of zelfs 2.000 miljard euro, maar dan wel zonder de financiële garanties door de lidstaten te verhogen. Concreet zou het EFSF een waarborg kunnen geven voor 20 tot 30% van nieuwe staatsbons van bedreigde eurolanden.

Duitsland stelt dan weer voor dat de grote schuldeiserbanken tot 50% van hun vorderingen op Griekse staatsbons vrijwillig zouden opgeven, de zogenoemde "haircut" dus, maar Frankrijk wil dat percentage veel lager houden. Logisch, want de grote Franse banken zitten kniehoog in de Griekse bons en Parijs vreest dat het dan opnieuw veel geld in de versterking van het kapitaal van die banken zal moeten steken, wat slecht is voor de gunstige AAA-kredietrating.

Hoe dan ook lijkt een nieuwe kapitaalronde van de grote banken niet meer veraf.