Nog drie dagen nagelbijten voor de euro

Op de EU-top van gisteren is er zoals verwacht geen uitweg gevonden uit de schuldencrisis, maar woensdagavond moet er wel een deal zijn. Anders zouden de beleggers de handdoek in de ring kunnen gooien. Er was op voorhand al een nieuwe top voor woensdag ingepland, dus de verwachtingen waren gisteren al niet erg hoog gespannen.

Na afloop deden alle Europese leiders hun best om hun optimisme te laten horen, maar het blijft dus nog 3 dagen afwachten of er een akkoord zal worden bereikt.

Zeker is dat de Griekse problemen groter zijn dan gedacht (lees: meer zullen kosten) en dat de grote banken niet 21% van hun vorderingen op Griekse staatsbons zullen moeten opgeven, maar mogelijk 50 tot 60%. Tegelijk zullen die banken hun kernkapitaal tot 9% moeten verhogen om die Griekse "haircut" aan te kunnen.

Nieuw is ook dat de Italiaanse premier Silvio Berlusconi gevraagd werd om tegen woensdag met een voorstel voor meer besparingen en hervormingen terug te komen. De eurozone is vooral bevreesd dat de schuldencrisis en speculatie zich nu tegen Italië zou richten en daar is de schuldenlast nu opgelopen tot 120% van het bruto binnenlands product. Mocht Italië onderuit gaan, dan is er wellicht geen kapitaal of politieke wil in de eurozone meer om de val van die economische kolos tegen te houden.

Noodfonds EFSF verdeelt Frans-Duitse as

Het belangrijkste probleem blijft intussen het meningsverschil tussen de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president Nicolas Sarkozy over de rol van het financiële noodfonds EFSF, dat een sleutelrol speelt in de beheersing van de crisis. 

Parijs wou dat noodfonds omvormen tot een bank die bij de Europese Centrale Bank (ECB) en buiten Europa geld zou kunnen lenen en zo haar slagkracht verhogen van 440 tot 2.500 miljard euro. Het idee van een EFSF-bank zou intussen echter al  opgegeven zijn. Sarkozy moet rekening houden met de grote Franse banken die ver in het Griekse moeras gewandeld zijn en wil absoluut de erg gunstige AAA-rating behouden.

Duitsland -waar de publieke opinie de Zuid-Europese schuldencrisis beu is- ziet meer heil in het omvormen van het EFSF tot  een soort verzekeraar die 20% van bepaalde staatsobligaties zou garanderen. Op die manier verhoogt de slagkracht van het EFSF tot 1.250 miljard, toch een flink pak meer dan nu (440 miljard). 

EU-president Herman Van Rompuy deed na afloop zijn best om die meningsverschillen te nuanceren. Volgens hem is er tussen Duitsers en Fransen een erg grote compromisbereidheid en is de sfeer goed. Hij ziet de contouren van een oplossing en verwacht woensdagavond een doorbraak.

Dat moet ook, want als er woensdagnacht geen witte rook uit de EU-schouw komt, zouden de beleggers helemaal de handdoek in de ring kunnen gooien. Vandaag lijken de beleggers vooralsnog de EU-onderhandelaars het voordeel van de twijfel te gunnen.

Eurozone overhoop met rest van de EU?

Op de top is het ook tot spanningen gekomen tussen de 17 landen van de eurozone en de 10 andere lidstaten van de eurozone. Die laatste groep met Groot-Brittannië en Polen op kop, schaart zich achter de verplichting voor de banken om hun kernkapitaal te verhogen.

Die landen willen echter niet weten van een uitbreiding van het financiële noodfonds EFSF en een versterkt economisch bestuur, waarbij EU-president Herman Van Rompuy een grotere rol zou gaan spelen. Concreet ergeren die 10 landen zich aan het feit dat de eurozone los van hen beslissingen neemt waar zij wel de invloed van ondergaan.

De Franse president Nicolas Sarkozy zou het volgens de Britse media dan weer vervelend vinden dat de Britse premier David Cameron zich "te veel komt moeien met de euro".

EU-commissaris De Gucht is optimistisch

Europees commissaris voor Handel Karel De Gucht (Open VLD) maakt zich sterk dat de EU tegen woensdag een akkoord bereikt over een uitweg uit de crisis. De grote lijnen van het akkoord zijn volgens hem al zichtbaar, ook over de rol van het noodfonds EFSF als verzekeraar van staatsobligaties.

Het Franse idee om het fonds te laten uitgroeien tot een bank en zo de slagkracht nog meer verhogen, vindt hij economisch goed, maar politiek onhaalbaar en niet te verteren voor de Duitsers. De Gucht merkt ook op dat de rol van de Europese Commissie in de besluitvorming groeit, onder meer door de roep op een Europese minister van Financiën. De Commissie zou ook meer controle krijgen over de begrotingen van de lidstaten.

Griekenland uit de eurozone gooien, vindt hij geen goed idee, omdat de Griekse schulden zo nauw verweven zijn, niet enkel met de Europese grootbanken, maar ook met allerlei beleggingsproduchten waar die Griekse problemen in verwerkt zitten.

lees ook