Paul Giamatti, rasacteur in "The ides of march"

In "The ides of March", zijn vierde film als regisseur, werpt George Clooney een indrukwekkende blik op het vuile spel dat politiek heet. Hij zet daarbij een resem imposante acteurs op de affiche, onder wie de eeuwig genietbare Paul Giamatti.

“The ides of March” is een drama met klassiek Shakesperiaans schoeisel, een verhaal dat opvallend lichtvoetig van start gaat maar met de minuut donkerder wordt. De centrale figuur van de plot is Stephen Meyers, een idealistische en getalenteerde jonge campagnemanager die werkt voor de charismatische en bijzonder geloofwaardige Democratische aspirant-president Mike Morris.

Die rollen worden respectievelijk vertolkt door Ryan Gosling en George Clooney. De sleutelfiguur in het hele spel van manipulaties en bedrog blijkt achteraf echter de campagnemanager van een concurrerende Democratische presidentskandidaat. En voor die rol deed Clooney een beroep op een acteur die nooit teleurstelt: Paul Giamatti.

Het grote publiek kent hem vooral van de (vele) keren dat hij een wat sullige figuur heeft gespeeld (zoals in “Sideways” of “American splendor”) maar de 44-jarige Giamatti kan met evenveel gemak dodelijke intelligentie uitstralen. Zoals in “The Ides of March”.

Paul Giamatti Ik denk niet dat iemand me ooit zal vragen om de witte ridder of de stoere actieheld te spelen. Of die van de aartsschurk, al heb ik er dan een gespeeld in “Shoot ‘em up”. Maar eigenlijk interesseert die extreme karakters me ook niet. Geef mij maar personages met menselijke kantjes en gebreken. En gelukkig zijn dat de rollen die ik aangeboden krijg, ook al omdat regisseurs en producenten me in die rollen zien. Je bouwt sowieso verder op wat je al gedaan hebt.

Ben je alles beschouwd niet de slechterik in “The ides of March”?
Giamatti Is dat zo? Ik moet toegeven dat ik dat ook dacht toen ik het script las. Maar nu ik de finale film gezien, weet ik het niet meer zo zeker. Ik vind niet dat mijn personage zich lager of slechter gedraagt dan de anderen. Kijk naar wat er met Ryan Goslings hoofdpersonage gebeurt, hoe hij uitdraait.

Als ik de slechterik van het verhaal lijk, is het waarschijnlijk omdat ik een beetje het spiegelbeeld ben van Philip Seymour Hoffmans personage, en hij heeft een meer uitgesproken moreel kompas. Maar hoe cynisch het ook mag klinken, in dat politieke wereldje is een moreel kompas is geen troef of zelfs een pluspunt. Het enige wat telt, is dat je wint. Wie kiest voor goedheid, verliest gegarandeerd en staat dus zwak.

Herken je aspecten van Hollywood in die manier van denken?

Giamatti Ja. Het is ook zo dat politiek en Hollywood of de entertainmentwereld in het algemeen steeds meer naar elkaar toegegroeid zijn. Nu overlappen ze elkaar voor een stuk. Alles draait rond imago en het verhaal dat gecreëerd wordt rond een persoon.

Is “The ides of March” een politieke film?
Giamatti Er zit een politieke kant aan die ik boeiend vind maar wat volgens mij de meeste mensen zal aanspreken, is het verhaal van een jonge man die pijnlijke lessen krijgt in hoe de wereld draait. Het is een triest en donker portret van iemand die volwassen wordt. Mijn personage zegt het letterlijk tegen hem: “Grow the fuck up!”

Hoe kijk jij naar de presidentsverkiezingen die er volgend jaar aankomen?
Giamatti Ik weet het niet goed. Ik sta ervan versteld hoe open de strijd toch weer is. Philip Seymour Hoffman lijkt ervan overtuigd dat Obama het gemakkelijk zal halen maar daar ben ik het niet noodzakelijk mee eens. Bepaalde van die Republikeinse kandidaten zijn te gek om een kans te maken, maar iemand als Rick Perry blijft volgens mij wel in de running. Hij kan zichzelf nog ombouwen tot een geloofwaardige kandidaat, wat hem des te meer angstaanjagend maakt.

Je bent al een tijdje bezig en was al te zien in onder meer “Saving private Ryan” en “The Truman Show”, maar de wereld heeft je pas in 2004 ontdekt via “Sideways”. Had jij het nog verwacht dat je zou doorbreken?
Giamatti Eigenlijk niet maar ik was er ook niet naar op zoek. Toen ik begon met acteren, dacht ik dat ik een carrière op de planken zou uitbouwen. Het werk dat ik kreeg in de filmwereld was gewoon meegenomen. Ik was al 37 toen ik “Sideways” deed en eigenlijk ben ik blij dat het succes niet eerder is gekomen. Ik vind het niet vanzelfsprekend.

Sta je ook steviger in je schoenen als je al wat ouder bent of heb je nog altijd zenuwen?

Giamatti Je bent minder onzeker. Anderzijds ben ik er nog altijd van overtuigd dat de film waaraan ik werk mijn laatste zal zijn en dat ik geen deftige aanbiedingen meer zal krijgen. Maar dat vind ik niet erg. Ik heb nooit grotere ambities gekoesterd dan gewoon blijven werken. Dat is namelijk wat ik aangenaam vind. Als acteur weet je dat je in een wispelturig vak zit. Ik heb het altijd heel pragmatisch bekeken.

Dit is een fantastisch beroep maar tegelijk moet ik er wel mijn brood mee verdienen. Volgens mij heb ik ook nog geen al te grote compromissen moeten sluiten. Ofwel loonde de film de moeite, ofwel was mijn personage interessant, ofwel allebei.

Ruben Nollet

"The ides of March" (VS)

regie George Clooney
met George Clooney, Ryan Gosling, Philip Seymour Hoffman, Paul Giamatti, Evan Rachel Wood, Marisa Tomei, Jeffrey Wright, Max Minghella
release woensdag 26 oktober 2011