Het medisch geheim geschonden (op de boekenbeurs)

"Wij zouden graag een boek lezen dat bij ons beiden past." Twee jonge dertigers installeren zich in mijn kabinet, dat van de boekendokter. Ze zijn vrienden, geen paar. De een werkt bij Sidmar, de andere verricht iets onduidelijks. Begin er maar aan. Dat is nochtans de taak van de boekendokter op de boekenbeurs, spreekuur iedere middag van 14 tot 17u in zaal 4.

Als u het mij vraagt is de boekendokter van Cobra.be een geweldig "format", naar verluidt bedacht door schrijver Thomas Blondeau. Als u nog niet van hem gehoord hebt is dat niet erg, dat komt nog wel; we kunnen niet allemaal Lanoye heten.

De boekendokter luistert aandachtig naar de vragen of klachten van zijn bezoekers/patiënten, over boeken of over het leven, over het lot en over godsdienst, over beroepskeuzes en leesluiheid, en zoekt een oplossing: de titel van een boek, de naam van een schrijver, iets wat bij het probleem of de verzuchting past.

De twee dertigers - Peter en Nick - gingen (content) naar huis met een medisch voorschrift voor "Het Mussolinikanaal" van Antonio Pennacchi en "Bekentenissen van Barney" van wijlen Mordechai Richler, een schittererend auteur.

Niet-lezers en veel-lezers

Wel 100 mensen heb ik op deze Allerheiligenmiddag in mijn dokterskabinet ontvangen. Het ging vooruit, voor ik het wist was mijn spreekuur voorbij en was mijn stem een octaaf gezakt door het vele praten.

Veel koppeltjes kwamen op de consultatie: de jongen vaak niet-lezer, de jonge vrouw veel-lezer. Nooit andersom.
Probeer Tommy Wieringa's "Joe Speedboot" eens, raadde ik de niet-lezer aan, de meest frisse wind in de Nederlandse letteren van de afgelopen jaren.
"Ken je Gerbrand Bakker?" vroeg ik de meisjes.
"Is het leven door het lot bepaald of hebben we een vrije wil?" wilden Evi en Jeroen weten.
Ik raadde hen 1q84 van Haruki Murakami aan.
"Ik wil iets in de stijl van de Da Vinci Code," zei Melissa.
Dat werd dan Carlos Ruiz Zafons "De schaduw van de wind", oneindig veel beter dan Dan Browne in dat genre.

Een nieuw leven

Driemaal verstrekte ik advies aan jongelui die een nieuwe richting in hun leven in wilden slaan, een ander beroep wilden kiezen dan waarvoor ze gestudeerd hadden.
Ik adviseerde om begrafenisredenaar te worden, zoals de hoofdpersoon uit Uwe Timms "Rood", tegelijk een alternatieve gids voor Berlijn. Eén keer raadde ik "De lotgevallen van een beddenverkoper" aan, een tragikomische roman van Michael Kumpfmüller, over een ritselaar die van West- naar Oost-Duitsland overloopt.
Ik maakte mensen warm voor de romans van Meir Shalev, met "Het zat zo" als proefboek.

Scheten laten

Hele gezinnen met vragen over jeugdboeken kreeg ik over de vloer. Ik denk dat ik "Dr. Proktors schetenpoeder" van Jo Nesbo (met een / door de o) wel tien keer heb voorgeschreven, op een bijna-echt doktersreceptenboekje. Met zo'n titel kan een boek toch nooit slecht zijn.
Marc De Bel ging er ook in als zoete koek. En Thea Beckman. En Marten Toonders "Heer Bommel" voor de luie lezertjes.

"Ik wil verrast worden," spraken diverse dames, allen jonger dan ikzelf. Ik leerde ze (hopelijk) Geerten Meijsing kennen ("Malocchio"! "Dood meisje"! "Siciliaanse Vespers"!); ik vertelde met begeestering (hoop ik) over "Suikerspin" en "Brandlucht van Erik Vlaminck, ik prees alle boeken van Leo Pleysier.

Slapeloosheid

Ik schreef "Godenslaap" van Erwin Mortier voor aan een jongedame met slaapstoornissen. Voorzichtig met de dosis! schreef ik erbij. "En als dat niet helpt, kom dan maar terug, dan geef ik u een paardenmiddel: "De maagd Marino van Yves Petry".

Ik maakte reclame voor de prachtige 9/11 romans van Don De Lillo, Jay McInerney en JonathanSafran Foer.
Ik zag helaas geen kan om de onthutsende romans van Edgar Hilsenrath aan te prijzen. maar dat lukt morgen wel.
Ik maakte liefhebbers van slecht vertaalde en middelmatige thrillers warm voor Jef Geeraerts, jawel, en voor de onlangs heruitgegeven policiers van het Zweede schrijverspaar Sjöwall & Wahlöo.
En tegen alle deontologische regels in schreef ik éénmaal "Ik noem Roger voor", een van mijn eigen boeken. De patiënt wilde van zijn godsdienst af.


De witte doktersjas stond me beeldig. Ik voelde me George Clooney.
Maar na afloop stond ik net als iedereen in de regen op de tram te wachten.

Louis van Dievel