"Eigen politiek kapitaal in de schaal geworpen"

Alexander De Croo is vandaag twee jaar voorzitter van Open VLD. Een tijd waarin hij veel beslissingen moest nemen, zware kritiek kreeg en nieuwe vrienden heeft gemaakt. In een interview in "De ochtend" op Radio 1 spreekt hij over alles wat er gebeurd is.

Over zijn politieke start: "Ik ben erin gestapt omdat ik de stilstand niet kon aanzien en ik wilde niet staan brullen aan de zijkant dat het beter kan. Ik wou deel zijn van de oplossing en me engageren."

Over slapeloze nachten de laatste 2 jaar: "Twijfelen heb ik zeker gedaan. Dat is ook nodig. Mensen die niet twijfelen, daar moet je zo ver mogelijk van weg blijven. Het is een belangrijk element in het leven, want dat is jezelf in vraag stellen."

Over de stekker eruit trekken: "Als je in een onderhandelingsdynamiek zit, in een tunnel van onderhandelingen zit, lijkt het soms alsof er maar 1 oplossing is maar je moet jezelf daar dwingen te twijfelen. Ik heb toen heel wat mensen geraadpleegd. Je moet ook politiek afwegen op basis van het feit of je deel hebt uitgemaakt van de oplossing. En dat waren we."

Over kritiek op zijn beslissingen, ook binnen de eigen partij: "Je trekt je dat zeker aan. De dag dat je zoveel eelt op je ziel hebt dat kritiek binnen de eigen partij je niet meer raakt, dan ben je verkeerd bezig. Dus het raakt zeker."

Over fouten maken: "De beslissing om de stekker uit de onderhandelingen te trekken, en de beslissing om de onderhandelingen op basis van de nota-Di Rupo aan te vatten, werden gedragen door een groot draagvlak binnen onze partij. Dat verkrijg je door te luisteren. Wanneer ik soms fouten heb gemaakt, was dat meestal omdat ik onvoldoende de tijd genomen heb om naar iedereen te luisteren binnen mijn partij."

Over de druk om te slagen, ook binnen de eigen partij: "Toen we de onderhandelingen hebben heropgestart, was ik me bewust van het risico dat ik persoonlijk nam. Ik heb voor een stuk mijn persoonlijk politiek kapitaal in de schaal gelegd. Ik wist dat de basis van de nota-Di Rupo slecht was, maar ik heb me als voorzitter geëngageerd om in de sociaal-economische onderhandelingen in de nota bij te sturen. Dat legt druk, maar als je niet durft je persoonlijk politiek gewicht in de schaal te leggen op zo'n momenten, dan toon je niet de durf om als samenleving vooruit te gaan."

Alexander De Croo, persoonlijk

Over zijn vader Herman De Croo: "Die vader-zoonrelatie is altijd complex maar een politieke vader-zoonrelatie is nog veel complexer. En voor een stuk is dat een relatie die je toch niet helemaal in het publiek of politiek leven wil gooien."

Over Laurette Onkelinx: "Ik heb vaak zeer harde discussies met Laurette Onkelinx gehad, maar je slaagt er telkens in om dat af te ronden met een knipoog naar mekaar. Als ik lees in een interview in de krant dat haar respect voor de jonge voorzitters in het algemeen heel sterk is gegroeid, doet dat wel plezier."

Over Bart De Wever: "Het is een harde discussie: over wie heeft nu wie laten vallen. Die discussie mag nu wel eens beëindigd worden. Maar die discussie is niet persoonlijk. Dat is de georganiseerde schizofrenie van politiek. Zelfs als je een inhoudelijk debat voert, dan gaat het toch altijd over de persoon. Het is altijd een aanval op de persoon. Dat is soms moeilijk."

Over Wouter Beke: "Er zijn ook vriendschapsbanden gegroeid. Bijvoorbeeld met Wouter Beke is er een zeer sterke band ontwikkeld. We zijn twee zeer verschillende persoonlijkheden maar door in moeilijke omstandigheden met elkaar moeilijke beslissingen te moeten nemen, elkaar proberen te overtuigen en elkaar proberen te begrijpen, groeit een band. Dat maakt het soms makkelijk om tot een akkoord te komen, maar soms ook moeilijk als je tegenover elkaar staat."